සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 319

උන්මජ්ජනය

නා. උඩට නැඟීම හෝ මතුවීම.

උන්මත්ත

වි. සිහි විකල් වූ; පිස්සු වැටුණු; මත් වූ.
1. නා.ප්‍ර. සිහි විකල්බව; පිස්සුව.
2. නා.ප්‍ර. අත්තන ගස.

උන්මත්තකයා

නා. සිහි විකල් වූ තැනැත්තා; මත් වූ තැනැත්තා; පිස්සා.

උන්මත්තකාගාරය

[උන්මත්තක + ආගාරය]
නා. උමතු අය (ප්‍රතිකාර ගැනීමට) නතර වී සිටින නිවාසය; පිස්සන් කොටුව.

උන්මථනය

නා. ශරීරය තුළ සැඟවුණු ශල්‍යය, ශලාකාදියෙන් ඇලළීම හෙවත් කැලඹවීම.

උන්මාදනය

නා. උමතු කරවීම.

උන්මාදය

නා. සිහි විකල් බව; පියවි සිහිය නැතිබව; උමතුබව; පිස්සුව.

උන්මානය

නා. මිනුම් ප්‍රමාණයක්; ද්‍රෝණය.

උන්මාර්ග ගමන

(පාරිභා.) නා. වැරදි මඟ යෑම; අපචලනය (=deviation).

උන්මාර්ගගත

වි. වැරදි මාර්ගයට හෙවත් නොමඟට ගිය.

උන්මාර්ගගාමි

වි. වැරදි මඟ හෙවත් නොමඟ යන.

උන්මාර්ගය

නා. නියම මාර්ගයෙන් වෙනස් වූ මඟ; වැරදි මඟ; නොමඟ.

උන්මීලනය

නා. (ඇස්) ඇරීම; විවෘත වීම.

උන්මීලිත

1. වි. (ඇස්) අරින ලද හෙවත් විවර කළ; (ඇස්) ඇරුණු හෙවත් විවෘත වූ.
2. වි. පෙනෙන්නට සැලැස්වූ; ප්‍රාදූර්භූත කළ.

උන්මුඛ

1. වි. උඩුකුරු කළ මුඛය ඇති; උඩට නඟාගත් මුඛ ඇති.
2. වි. ඉදිරියෙහි හෙවත් අභිමුඛයෙහි වූ.
3. වි. බලාපොරොත්තු වන; අපේක්ෂාවෙන් සිටින; සූදානම් වූ.

උන්මූලනය

නා. මුලින් උපුටා දැමීම; මූලොත්පාටනය; සම්පූර්ණයෙන් විනාශ කිරීම.

උන්මේෂ කාලය

නා. ඇස විවර කිරීමට ගන්නා කාලය; ස්වල්ප කාලය.

උන්මේෂණය

නා. ඇස විවර කිරීම; උන්මීලනය.

උන්සිල්ලාව

නා. ඔංචිල්ලාව.

උන්හිටි තැන

නා. යමෙක් වාසය කළා වූ හා සිටියා වූ ස්ථානය; වාසය; ගේ දොර.

උනා දමනවා

ක්‍රි. ලිහා දමනවා; ගලවා දමනවා.

උනු

1. වි. අඩු; නොපිරුණු; සම්පූර්ණ නොවූ; සංඛ්‍යාවෙන් ප්‍රමාණයෙන් හෝ තරමින්(යමකට වඩා) අඩු; ගණනින් එකක් අඩු.
2. වි. පහත්; බාල.
3. වි. රෝම; ලෝම.

උනුලොම්

නා.ප්‍ර. බුදුරදුන්ගේ නළලෙහි දෙබැම මැද පිහිටි දකුණට කරකැවුණු දිග රෝමය; ඌර්ණරෝම ධාතුව; දෙතිස් මහා පුරුෂ ලක්ෂණවලින් එකක්.

උනුවිසි

නා.ප්‍ර. (විස්සකට එකක් අඩු) දහනවය.