සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 435

කවිසිමනස

නා. කය, වචනය හා සිත; කාය වාග් චිත්තය.

කවීන්ද්‍රයා

නා. කවීන් අතර ශ්‍රේෂ්ඨයා; මහා කවියා.

කවුඩු මාරාව

(කථා.) නා. පොල් අතු වහලයක ඉහළින් ම බඳින කෝටුව.

කවුන්සලය

නා. රටක, ආයතනයක පාලක මණ්ඩලය; මන්ත්‍රණ සභාව.

කවුසු කරනවා

ක්‍රි. උඩුයටි කරනවා; කරකවනවා; හරවනවා.

කවුළුව

නා. ගොඩනැගිලිවල බිත්ති ආදියේ වාතය හා ආලෝකය ලබා ගැනීමට තබන විවරය; කවාටය; ජනේලය.

කශ්චිත්

නි. යම්කිසි; ඕනෑ ම.

කශීස්වරයා

නා. මුස්ලිම් පූජකවරයා.

කශේරු ධමනිය

(පාරිභා.) නා. කොඳු ඇට පේළියේ පුරුක් මැදින් වැටී තිබෙන රුධිරනාලය (=vertebral artery).

කශේරු නාලය

(පාරිභා.) නා. කශේරුවේ ස්නායු රජ්ජුව හෙවත් සුෂුම්නාව සදහා වූ ඇලිය (=spinal canal).

කශේරු පර්ශුව

(පාරිභා.) නා. කොඳු ඇටයට සම්බන්ධ වූ ඉළ ඇටය (=vertebral rib).

කශේරු සත්ත්වයා

නා. කශේරුව හෙවත් කොඳු ඇට පෙළ සහිත සතා; පෘෂ්ඨ වංශියා.

කශේරුකාරජ්ජුව

(පාරිභා.) නා. කශේරුව හෙවත් කොඳු ඇට පෙළ තුළ පවතින ස්නායු රැහැන; සුෂුම්නාව (=spinal cord).

කශේරුකාව

(පාරිභා.) නා. කොඳු ඇට පෙළේ පුරුක්වලින් එකක්; කොඳු ඇට පුරුක (=vertebra).

කශේරුව

නා. කොඳු නාරටිය; සතුන්ගේ කොඳු ඇට පේළිය; පිටි කොන්ද.

කෂ

නා.ප්‍ර. රන් ආදිය පරීක්ෂා කරන ගල; උරගල.

කෂ්ට

1. වි. නරක; නපුරු.
2. වි. වැරදි සහගත; දොස් සහිත; සාවද්‍ය.
3. වි. තද; දැඩි; අමාරු; වේදනා සහිත.
නා.ප්‍ර. වේදනාව; දුක.

කෂ්ට අපරාධකරු

(පාරිභා.) නා.ප්‍ර. පුරුද්දක් ලෙස දරුණු අපරාධ කරන්නා; භයානක අපරාධකාරයා (=habitual criminal).

කෂ්ට ශ්වාසය

නා. අමාරුවෙන් හුස්ම ගැනීම; දුෂ්කර වූ ආශ්වාසය.

කෂ්ටප්‍රාය

වි. දුක් කම්කටොලු ගහන වූ; අභාග්‍ය සම්පන්න; අවාසනාවන්ත.

කෂ්ටව්‍රත

නා.ප්‍ර. ශරීරයට දැඩි දුක් වේදනා දෙන පැවැත්ම; දුෂ්කර චර්යා; කඨෝර ව්‍රත.

කෂාය

1. නා.ප්‍ර. කසට රසය.
2. නා.ප්‍ර. කිලුට; කසට.
3. නා.ප්‍ර. නියමිත පරිදි බෙහෙත් ද්‍රව්‍යවලට ජලය එක්කොට ගින්නෙහි පැසවා කකාරා සිඳ පෙරා ගත් ඖෂධ පානය; පෙරා ගත් ඔසු දියර; ක්වාථය.

කස

1. නා.ප්‍ර. හිසකෙස්.
2. නා.ප්‍ර. සිහින් කුඩා කෙඳි.
3. නා.ප්‍ර. කසාවන් වස්ත්‍රය; චීවරය; සිවුර.
4. නා.ප්‍ර. කැස; කැසපට; අමුඩය.
5. නා.ප්‍ර. කසට; කිලුට; ක්ලේශය.
6. නා.ප්‍ර. ගොවිතැන; කෘෂිකර්මය.
7. නා.ප්‍ර. තාල වර්ගයේ ගසක්; පොල්.
8. නා.ප්‍ර. සරුවත් ආදියට දමන කුඩා ඇට හටගන්නා ශාකය.
9. නා.ප්‍ර. පැළෑටියක්; කහ.
1. වි. රතු හා කහ මිශ්‍ර වර්ණයෙන් යුක්ත; කසාවන්.
2. වි. ඉවත් වූ; පහ වූ.

කස පලය

නා. පොල් ගෙඩිය; කුරුම්බාව; වෑවරය.