සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 652
ජංජාලය
1. (කථා.) නා. ආකූල ව්‍යාකූල තත්ත්වය; කරදරය; කලබැගෑනිය; අකරතැබ්බය.
2. නා. වැරදිල්ල; ප්‍රමාද දෝෂය.
ජකෙට්ටුව
නා. ස්ත්‍රී පුරුෂ දෙ පක්ෂය ම උඩුකය වසා අඳින අත් දිග ඇඳුමක්.
ජගච්චක්ෂුස්
[ජගත් + චක්ෂුස්]
1. නා.ප්‍ර. ලෝකයට ඇසක් වූ බුදුරජාණන් වහන්සේ.
2. නා.ප්‍ර. සූර්යයා.
ජගඩම
(කථා.) නා. බලාපොරොත්තුවක් නැති ව මුහුණ පාන්නට වන සිදුවීම; හදිසිය.
ජගණය
නා. (ඡන්ද.) අට ගණයෙන් එකක්; මධ්‍ය ගුරු ගණය; සූර්ය ගණය.
ජගත්
1. නා.ප්‍ර. ලෝක සත්ත්වයා; ලෝවැසියා.
2. නා.ප්‍ර. පොළොව.
ජගත්ත්‍රය
නා.ප්‍ර. තුන්ලොව, ස්වර්ග, මර්ත්‍ය, පාතාල යන ලෝකත්‍රය.
ජගත්පූජ්‍ය
වි. ලෝකයා විසින් පිදිය යුතු.
ජගත්වූජිත
වි. ලෝකයා විසින් පුදනු ලැබූ; ලෝකයාගේ ගෞරවය ලැබූ.
ජගතා
නා. බලවතා; බලපුළුවන්කාරයා.
ජගතිය
නා. ලෝකය; විශ්වය; දියත.
ජගදන්තරය
ජගද්ගුරු
වි. ලොවට ඇදුරු වූ; ලෝකාචාර්ය වූ.
ජගද්ධිත
වි. ලොවට හිත වැඩ සැලසීම පිළිබඳ වූ; ලෝකාභිවෘද්ධිය හා සම්බන්ධ.
ජගද්ව්‍යාපි
වි. ලොව පුරා පැතිර පවත්නා.
ජගදාත්මය
නා. විශ්වය එක ම පුද්ගලත්වයෙන් සැලකීමේ සංකල්පය; බ්‍රහ්ම පදාර්ථය; විශ්ව ආත්මය.
ජගදානන්ද
වි. ලෝකයා සතුටු කරවන; ලොවට සොම්නස ලබා දෙන.
ජගදාව
නා. යකඩ මුගුර; ලෝහයෙන් තැනූ ගදාව; යගදාව.
ජගදීශ්වරයා
ජගන්නාථ
1. නා.ප්‍ර. ලෝහිමියා; බුදුරජාණන් වහන්සේ.
2. නා.ප්‍ර. ලෝකයෙහි නායකයා; විෂ්ණු.
ජගන්නායක
ජගන්නේත්‍ර
වි. ලෝකයාගේ ඇස හා සමාන; ලොවට පිහිට වන.
1. නා.ප්‍ර. ලෝවැසියන්ගේ ඇස්; ලෝකයාගේ බැල්ම.
2. නා.ප්‍ර. ලොවට ඇසක් හා සමාන වස්තුව; සූර්යයා.
ජගලෙත්තුව
1. (කථා.) නා. පමණ ඉක්ම වූ අලංකාරය.
2. නා. අලංකාර ඇඳුම.
ජග්ගන
නා.ප්‍ර. ඇමදීම ආදි වතාවත් කිරීම; සකස් කර තැබීම; පිළිදෑඟුම් කිරීම.
ජග්ගුව
නා. ද්‍රව වර්ග දැමීමට ගන්නා අඬුවක් සහිත මඳක් ගැඹුරු බඳුන.