සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 797

දයා ආසනය

නා. (ක්‍රිස්ති.) ක්‍රිස්තු භක්තිකයන්ගේ පූජනීය වස්තුවක්; කරුණාසනය.

දයා වීරයා

නා. අනුනට දයාව දැක්වීමෙන් වීරත්වයට පැමිණි තැනැත්තා.

දයානුග්‍රහය

නා. කරුණා සහගත දීමනාව; මෛත්‍රී සහගත උපකාරය; දයා පූර්වක ප්‍රදානය.

දයාව

නා. අන්‍යයන්ගේ දුකෙහි දී සිත කම්පා වන ස්වභාවය; කරුණාව; අනුකම්පාව; මෛත්‍රිය.

වි. දරන; දැරීම කරන.
1. නා. ගිනි ඇවිලීමට ගන්නා වියළි ලී දඬු.
2. නා. දරන දෙය; ධාරකය.
3. නා. දෙරණ; පොළොව; පෘථිවිය.
4. නා. (වෑස්සෙන) ජලය; දහර; ධාරාව.
5. නා. අවියක මුවහත; තියුණු දාරය.
6. නා. දිරීම; ජරාව.
7. නා. ස්ත්‍රිය; ගැහැනිය.
8. නා. වළ; සිදුර; හිල.

දරකැටියා

1. නා. දර ගෙනෙන්නා; දරකාරයා.
2. නා. කෘමිගණයට අයත් සතෙක්.

දරණ

1. නා.ප්‍ර. දඟරය; රවුම් කීපයකට එතුණු දෙය.
2. නා.ප්‍ර. සර්පයන් සිය සිරුර ඔතා ගැන්මෙන් ඇති කර ගන්නා වළයාකාර හැඩය; ලණුව; රැහැන.
3. නා.ප්‍ර. ඉත්තෑවා.
4. නා.ප්‍ර. දැරීම; ධාරණය; ඉහිලීම.
5. නා.ප්‍ර. දරුණුකම; දාරුණ්‍යය.
6. නා.ප්‍ර. දාරණය; පැල්ම; විවරය.