සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 832

දියකස්

නා.ප්‍ර. කූඩැල්ලා; පූඩාවා.

නා.ප්‍ර. වැවක ජල ප්‍රමාණය දක්වන ගල්කණු විශේෂයක්.

නා. දිය එක්රැස්වීම සඳහා වැවේ සොරොවු වැසීමටත්, දිය නිකුත් කරන විට එකිනෙක ඉවත් කිරීමටත් හැකි වන පරිදි හරස් අතට තැබූ පිළිස්සූ මැටි කුට්ටිය හෙවත් කැටය.

නා.ප්‍ර. කැරකෙන දියෙන් සෑදෙන දිය සුළි.

නා.ප්‍ර. ගාන ලද පොල්වලට තෙවැනි වරට ද දිය මුසු කොට මිරිකාගත් පොල්කිරි.

නා.ප්‍ර. මල ධෝවනය; අතපය සේදීම.

නා.ප්‍ර. ලෝකය ඇතුළත; ලෝගැබ; ලෝක කුහරය.

නා. දිය පිරුණු ගල් පොකුණ.

නා. ඉසින දිය රැඳවීමට ශාකයක් වටා බඳින පහත් වැටිය; තෝතැන්න.

[දිය + කොත්]
නා.ප්‍ර. ජයග්‍රහණය හඟවන කොඩිය; ජයකොඩිය; ජල කෙහෙළිය; ජල ධ්වජය.
වි. ලොවට කොඩියක් වැනි වූ; ජගත් කේතු වූ.

[දිය + කොල]
නා.ප්‍ර. (ගං හෝ මුහුදු ආදියෙහි) දිය කෙළවර; ඉවුර හෝ වෙරළ; දිය කෝල්බඩ.

(කථා.) නා. දිය නෑම සඳහා අඳින රෙදිකඩ; අමුඩය.

[දිය + අග]
නා.ප්‍ර.ලෝකයට අග්‍ර වූ තැනැත්තා.

1. නා. ජලයෙහි ගමන; දියෙහි සැලෙන ගතිය; ජල චලනය.
2. නා. දියාරුබව; උදක ස්වරූපය; ද්‍රවතාව.

[දිය + අගල]
නා. නගරයක ප්‍රාකාරය වට කොට පිහිටි දිය ඇළ; පරිබාව.

1. නා. නොකැඩී ගලා බස්නා දිය දහර; අඛණ්ඩ ජලධාරාව.
2. නා. උඩට නැගෙන ජල කදම්බය.

නා. ජයග්‍රහණය නිමිත්තෙන් නගන ඔල්වරසන්; ජයඝෝෂාව; ජයහඬ.

නා. මූත්‍ර පහ කිරීම; සුලුදිය කිරීම; ප්‍රසවණය.

නා. මාස එකහමාර; සති හය.

නා. ගැහැනු දරුවා; දුව; දුහිතෘව.

නා. ලෝකය; ලොව.

[දිය + තත්තය]
නා. දිය පිපාසය; තිබහ.

[දිය + අතර]
1. නා.ප්‍ර. ජලය ස්ථිර ලෙස ලැබෙන කුඹුර; වැව් ආදියෙහි ජලයෙන් වගා කරන කුඹුර.
2. නා.ප්‍ර. ලොවෙහි ඇතුළත; ලෝකාභ්‍යන්තරය.

නා.ප්‍ර. චන්ද්‍රකාන්තිය වන් විට දිය වගුරතැයි සැලකෙන ශිලා වර්ගයක්; චන්ද්‍රකාන්ති පාෂාණය.