සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 889

නඩේගුරා

(කථා.) නා. පිරිසක ප්‍රධානියා (විශේෂයෙන් වන්දනා ගමනක දී); යමක් මෙහෙයවන පුද්ගලයා; මඟ පෙන්වන තැනැත්තා.

නත

වි. නැමුණු; වක් වූ; වකුටු.
1. නා.ප්‍ර. විෂ්ණු දෙවි.
2. නා.ප්‍ර. ස්වාමියා; අධිපතියා; ප්‍රධානයා.

නත්තල

නා. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ උත්පත්තිය නිමිති කොට ගෙන පවත්වනු ලබන උත්සවය.

නත්තා

නා. හත්මුතු පරම්පරාවේ එක් පරම්පරාවක්; පියාගේ සීයා; හත්මුතුන්ගේ තුන්වැන්නා.

නත්තිරම

(කථා.) නා. පතල් දෙකක් අතර ඇති බිම් කොටස.

නතිය

1. (පාරිභා.) නා. ඇල වීම; නැමීම; ප්‍රවණතාව.
2. නා. බෑවුම; අවතරණය.
3. නා. පහත් තැන; අවපාතය; අවනමනය.

නතු

1. වි. නැමුණු; නැඹුරු වූ; යොමු වූ; අවනත වූ.
2. වි. අයිති; සතු; අයත්; හිමි.

නතෝදර

(පාරිභා.) වි. ඇතුළට නෙරා ගිය; මැදින් එබුණු; බොකු ගැසුණු; අවතල.

නද

1. නා. නාදය; ශබ්දය; හඬ; ඝෝෂාව.
2. නා. තෙල; තෛලය.
3. නා. ගඟ; නඳිය.
4. නා. නිධානය; නිධිය.

නදන

1. නා. සුරක්ෂිත ව තැන්පත් කොට ඇති වස්තුව.
2. නා. දරුවා; පුත්‍රයා.
වි. ප්‍රීතිය ගෙන දෙන; ප්‍රිය උපදවන; සන්තෝෂදායක.

නදනිය

නා. දුව; දුවණිය; දුහිතෘව.

නදවනවා

ක්‍රි. උණු කරනවා; කකාරවනවා; සිඳුවනවා; පැසවනවා.

නදිය

නා. මුහුදට හෝ විශාල විලකට ගලා යන ජල ප්‍රවාහය; ගඟ; ගංගාව.

නදී

වි. ගඟ හා සම්බන්ධ; ගඟ පිළිබඳ.

නදී කූලය

නා. ගඟ දෙපසෙහි ඇති උස්බිම; ගං ඉවුරු.

නදී තීරය

නා. ගංතෙර; ගංඉවුර.

නදීකූඤ්ජරය

නා. පර්වතයකින් හැලෙන මහ දියපාර; ගිරිකඳුර; ජල නිර්ඣරය; මහ දියඇල්ල.

නදීතීර්ථය

නා. ගඟකින් එතෙර මෙතෙර වන තැන; ගඟේ තොටුපොළ; ගංතොට.

නදීපති

නා. ගංගාවන්ගේ ස්වාමියා වන මුහුද; සාගරය.

නදීශ්‍රෝතාවර්තය

නා. ගඟෙහි දිය පහර කිසියම් තැනක වටේට කැරකීම; ගඟේ සළා වැටුම; ගඟේ දිය සුළිය.

නන

නා.ප්‍ර. කුඩයේ රෙද්ද දරා සිටින කූරු.
වි. නොයෙක්; විවිධ.

නනරුත්

[නන් + අරුත්]
වි. නොයෙක් තේරුම් ඇති; විවිධ අර්ථවලින් යුක්ත; නානාර්ථවාචී.

නනවරණ

[නන් + අවරණ]
නා.ප්‍ර. නොයෙක් උවදුරු; විවිධ උපද්‍රව.

නන්

(කථා.) වි. නොයෙක්; අනේක; විවිධ.
(කථා.) නා.ප්‍ර. සැකිල්ල; රාමුව.