සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 889
නඩේගුරා
(කථා.) නා. පිරිසක ප්රධානියා (විශේෂයෙන් වන්දනා ගමනක දී); යමක් මෙහෙයවන පුද්ගලයා; මඟ පෙන්වන තැනැත්තා.
නත
වි. නැමුණු; වක් වූ; වකුටු.
1. නා.ප්ර. විෂ්ණු දෙවි.
2. නා.ප්ර. ස්වාමියා; අධිපතියා; ප්රධානයා.
නත්තල
නා. ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ උත්පත්තිය නිමිති කොට ගෙන පවත්වනු ලබන උත්සවය.
නත්තා
නා. හත්මුතු පරම්පරාවේ එක් පරම්පරාවක්; පියාගේ සීයා; හත්මුතුන්ගේ තුන්වැන්නා.
නත්තිරම
(කථා.) නා. පතල් දෙකක් අතර ඇති බිම් කොටස.
නතිය
1. (පාරිභා.) නා. ඇල වීම; නැමීම; ප්රවණතාව.
2. නා. බෑවුම; අවතරණය.
3. නා. පහත් තැන; අවපාතය; අවනමනය.
නතු
1. වි. නැමුණු; නැඹුරු වූ; යොමු වූ; අවනත වූ.
2. වි. අයිති; සතු; අයත්; හිමි.
නතෝදර
(පාරිභා.) වි. ඇතුළට නෙරා ගිය; මැදින් එබුණු; බොකු ගැසුණු; අවතල.
නද
1. නා. නාදය; ශබ්දය; හඬ; ඝෝෂාව.
2. නා. තෙල; තෛලය.
3. නා. ගඟ; නඳිය.
4. නා. නිධානය; නිධිය.
නදන
1. නා. සුරක්ෂිත ව තැන්පත් කොට ඇති වස්තුව.
2. නා. දරුවා; පුත්රයා.
වි. ප්රීතිය ගෙන දෙන; ප්රිය උපදවන; සන්තෝෂදායක.
නදනිය
නා. දුව; දුවණිය; දුහිතෘව.
නදවනවා
ක්රි. උණු කරනවා; කකාරවනවා; සිඳුවනවා; පැසවනවා.
නදිය
නා. මුහුදට හෝ විශාල විලකට ගලා යන ජල ප්රවාහය; ගඟ; ගංගාව.
නදී
වි. ගඟ හා සම්බන්ධ; ගඟ පිළිබඳ.
නදී කූලය
නා. ගඟ දෙපසෙහි ඇති උස්බිම; ගං ඉවුරු.
නදී තීරය
නා. ගංතෙර; ගංඉවුර.
නදීකූඤ්ජරය
නා. පර්වතයකින් හැලෙන මහ දියපාර; ගිරිකඳුර; ජල නිර්ඣරය; මහ දියඇල්ල.
නදීතීර්ථය
නා. ගඟකින් එතෙර මෙතෙර වන තැන; ගඟේ තොටුපොළ; ගංතොට.
නදීපති
නා. ගංගාවන්ගේ ස්වාමියා වන මුහුද; සාගරය.
නදීශ්රෝතාවර්තය
නා. ගඟෙහි දිය පහර කිසියම් තැනක වටේට කැරකීම; ගඟේ සළා වැටුම; ගඟේ දිය සුළිය.
නන
නා.ප්ර. කුඩයේ රෙද්ද දරා සිටින කූරු.
වි. නොයෙක්; විවිධ.
නනරුත්
[නන් + අරුත්]
වි. නොයෙක් තේරුම් ඇති; විවිධ අර්ථවලින් යුක්ත; නානාර්ථවාචී.
නනවරණ
[නන් + අවරණ]
නා.ප්ර. නොයෙක් උවදුරු; විවිධ උපද්රව.
නන්
(කථා.) වි. නොයෙක්; අනේක; විවිධ.
(කථා.) නා.ප්ර. සැකිල්ල; රාමුව.