අක්ෂර වින්‍යාස ශබ්දකෝෂය – 150

දිය ඇල්ල

නා. කඳු පර්වත මුදුනින් ගලා හැලෙන දිය පාර

නා. කඳු අතර පිහිටි දිය ගලා බසින දෙණිය

නා. වැවක ජල ප්‍රමාණය දක්වන ගල් කණුව

නා. ගඟක හෝ පොකුණක හෝ දියට බැස පිහිනීම් ආදි වශයෙන් කරන ජල ක්‍රීඩාව (සං. ජලක්‍රීඩා)

නා. ගැහැනු දරුවා; දුව (පා. දුහිතු සං. දුහිතෘ)

නා. වතුර යට සිට ගෝලාකාර හැඩයෙන් යුක්ත ව මතු වන වායු කැටිය/ පොළොව යටින් මතු වන දිය උල්පත

නා.ප්‍ර. ගංගා, මුහුදු ආදියෙහි ගැඹුරු දිය පෙදෙස

නා.ප්‍ර. ඉහළට නගිමින් ද පහළට බසිමින් ද චංචන වන ජලය; දියරැල්ල

නා. නොකඩවා ගලා බස්නා දිය දහර; ජල ධාරාව

නා. වේගයෙන් එක තැන කැරකෙන දිය රැල්ල; දිය සළාව

නා. ඇල්ගී පැළෑටි විශේෂයක්; දිය හවරිය

නා. ලංකාවේ ප්‍රසිද්ධ දිය ඇල්ලක නාමය

නා. වතුරෙන් ගසාගෙන අවුත් තැන්පත් වූ පස

නා. අභිවෘද්ධිය; සමෘද්ධිය; වඩා හොඳ තත්ත්වය (ප්‍රා. දිඋණ පා. දිගුණ සං. ද්විගුණ)

ක්‍රි. යම් ද්‍රව්‍යයක තිබෙන ස්වභාවය වෙනස් වෙමින් ක්‍රමයෙන් ක්ෂය බවට පැමිණෙනවා; දිරාපත් වෙනවා (පා. ජීරති)

ක්‍රි. ආලෝකය විහිදෙනවා; බැබළෙනවා (පා. ජලති සං. ජ්වලති)

නා.ප්‍ර. ක්ෂුද්‍ර ශාක වර්ගයක් (සං. දිලීර)

ක්‍රි. ආලෝකය විහිදුවනවා; දිලිසෙනවා

වි. දෙවියන් හා සම්බන්ධ; දෙව්ලොවට අයත්/ අලෞකික (සං. දිව්‍ය)

නා. දෙවියන්ට අයත් වාසස්ථානය

නා. මානුෂිකත්වය ඉක්ම වූ පිරිසිදු වූ ඍද්ධිමය බලයක් ඇති නුවණ

නා. මසැසින් නොදැකිය හැකි දුර වූ ද ආවරණය වූ ද දෑ දැකිය හැකි නුවණ (පා. දිබ්බඤාණ සං. දිව්‍යඥාන)

නා.බහු. සිංහල හෝඩියේ සුබ යැයි සම්මත අකුරු සමූහය

නා.ප්‍ර. දෙවියන්ගේ ආභරණ