අක්ෂර වින්‍යාස ශබ්දකෝෂය – 311

විස්පෂ්ට

වි. පැහැදිලි; ප්‍රකට (සං. විස්පෂ්ට)

විස්මය

නා.ප්‍ර. පුදුමය (සං. විස්මය)

විස්මිත

වි. පුදුමයට පත් වූ (සං. විස්මිත)

විස්මෘත

වි. මතක නැති වූ (සං. විස්මෘත)

විසාරද

වි. විශාරද

විසුනු

වි. කැඩුණු; පොඩිවුණු

විසුරුවනවා

ක්‍රි. විසිර හරිනවා; වගුරුවනවා

විසුළ

වි. විසුරුණු/ ප්‍රසිද්ධ වූ

විසුළුව

නා. කවටකම; විකාරය; කෝලම (පා. විසූක)

විහග

නා.ප්‍ර. අහසේ යන්නා; පක්ෂියා/ සූර්යයා/ චන්ද්‍රයා (පා. සං. විහග, විහංග)

විහරණය

නා. වාසය; හැසිරීම (පා. විහරණ)

විහාරාධිපති

නා.ප්‍ර. විහාරස්ථානයක ප්‍රධාන භික්ෂුව (පා. විහාරාධිපති)

විහිතචතුරස්‍රය

නා. රේඛා මගින් කෝණ ඇඳීමට ගන්නා ඍජුකෝණික ත්‍රිකෝණාකාර පැතලි උපකරණයක්

විහිළු තහළු

නා.ප්‍ර. සරදම; කවටකම; උසුළු විසුළුව

විහීන

වි. අතිශයින් ම හීන වූ (පා. සං. විහීන)

විළි

නා.ප්‍ර. ලජ්ජාව (සං. ව්‍රීඩා)

විළිලැජ්ජාව

නා. දැඩි ලැජ්ජාව

විළිස්සනවා

ක්‍රි. දත් පෙනෙන සේ තොල් විවර කරනවා; විරිත්තනවා

විළුඹ

නා. පාදයෙහි පසු කොටස; යටි පතුලේ මුල් කෙළවර

වීණාව

නා. වෙණ; තත් සහිත වාදක භාණ්ඩ විශේෂයක් (සං. වීණා)

වීථිය

නා. ප්‍රධාන මාර්ගය; පාර (පා. වීථි)

වීමංසනය

නා. පරීක්ෂාව; විමර්ශනය (පා. වීමංසන)

වීර්යය

නා. උත්සාහය; ප්‍රයත්නය (සං. වීර්ය)

වීරෝදාර

වි. උදාර වූ; නිර්භීත ගති ඇති