අක්ෂර වින්‍යාස ශබ්දකෝෂය – 371

සූචක

වි. ප්‍රකාශ වන; දක්වන (සං. සූචක)

නා. ප්‍රකාශය; දැක්වීම (සං. සූචන)

නා. ග්‍රන්ථයක සමහර වචන අකාරාදි කොට සකස් කරන ලේඛනය (සං. සූචිපත්‍ර)

නා. ඉදිකටුව/ අනුක්‍රමණිකාව (සං. සූචි)

නා.ප්‍ර. සූත්‍ර ධර්ම හැදෑරූ තැනැත්තා/ නූලක් අතින් දරන්නා (සං. සූත්‍රධර)

නා. සූත්‍රයක ප්‍රධාන ඛණ්ඩය (පා. සුත්තපාඨ)

නා. ත්‍රිපිටක ධර්මය ඇතුළත් එක් ධර්ම පිටකයක නාමය (පා. සුත්තපිටක)

නා. දරු ප්‍රසූතිය සිදුවන ස්ථානය; තිඹිරිගෙය (සං. සූතිකාගාර)

නා. පිළියෙල කිරීම; පිළියෙල වීම (දෙ. சூதானம்)

නා. දූ කෙළිය (දෙ. சூது)

නා.ප්‍ර. සූදු ක්‍රීඩාව කරන ස්ථානය

නා.ප්‍ර. මන්ත්‍ර ගුරුකම් බලයෙන් කෙනකුට පීඩා කිරීමට කරන ක්‍රියාව (දෙ. சூனியம்)

නා. ආහාර පිළියෙල කර පිසීමේ ශාස්ත්‍රය (සං. සූපශාස්ත්‍ර)

නා. හිරුදෙවි වැඳීම/ ව්‍යායාම ක්‍රමයක්

නා. හිරු නම් වූ ආකාශ වස්තුව (සං. සූර්යමණ්ඩල)

නා. ප්‍රධාන රාජ වංශයක නාමය (සං. සූර්යවංශ)

නා. සූර්ය කිරණ විදුලියට හරවන මෙවලමක්

නා. සූර්යයා: එහි බලය හා සම්බන්ධ ග්‍රහයන් හා උපග්‍රහයන්

නා. සූර්ය මණ්ඩලය, චන්‍ද්‍ර මණ්ඩලයෙන් වැසී නොපෙනී යෑම (සං. සූර්යග්‍රහණ)

නා. හිරු; ඉර (සං. සූර්ය)

නා.ප්‍ර. හිරු උදාව; ඉර පෑයීම (සං. සූර්යෝදය)

නා. ඉර පෑයීම; හිරු උදාව

නා.ප්‍ර. උගත් තැනැත්තා; පණ්ඩිතයා (පා. සං. සූරි)

නා. පෙර සිටි බුදුවරුන් විසිහතර දෙනකුගෙන් බෝසතුන් බුදු වන බවට ප්‍රකාශිත නියත වාක්‍යය