සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1222

මළදානය

(කථා.) නා. 1. මැරුණු කෙනකු වෙනුවෙන් දෙන දානය ; මතක හෙවත් සත්දින, තුන්මස ආදි වසයෙන් දෙන දානය.
2. (කථා.) වැඩකට නැති දෙය.

මළපත

1. නා. මැරුණු කොළය ; වියළුණු කොළය.
2. මරණයක් දන්වන ලියමන ; මළස්න.

මළපළා

1. නා.ප්‍ර. (නුවර යුගයේදී) අයිතිකරුගේ මරණයෙන් පසු උරුමක්කාරයන් නැතිකමින් රාජසන්තක වූ ඉඩම.
2. ජනයා පදිංචි නැති ප්‍රදේශය ; අයිතිකාරයන් මළ පසු පාළුවට ගිය ඉඩම.

ම්ලේච්ඡ

1. වි. ශිෂ්ට නොවූ ; අශිෂ්ට ; ආර්ය නොවූ ; අනාර්ය.
2. බියගුලු.

නා. ම ශබ්දකාරකයෙහි අනුක්ත රූපය.
වි. ඉතා ; මහත් ; විශාල.
1. නා.ප්‍ර. මව ; ජනනී ; මාතෘ.
2. සඳ ; චන්ද්‍රයා.
3. මග ; මාර්ගය.
4. අමාව ; අමෘතය.
5. (ජ්‍යෝති.) නැකත් විසි හතෙන් එකක්.
6. පැරණි මිනුම් ප්‍රමාණයක්.
7. මායාව.
8. ලාකඩ ; ලතු.
9. ශ්‍රී කාන්තාව ; ලක්ෂ්මිය.
10. සඳුන්.
11. මාතිකා පාළිය ; භික්ෂු භික්ෂුණී උභය ප්‍රාතිමෝක්ෂය.

මාංචුව

නා. (හිරකරුවන්ගේ) දෑත් එකට ඈඳනු පිණිස ගන්නා අන්‍යෝන්‍යව ඈඳුණු ලෝහමය වළලු යුවළ.

මාංජිෂ්ඨ

නා.ප්‍ර. මදටිය පැහැය ; බුදුරැස් මාලාවේ වර්ණ හයෙන් එකක්; බෞද්ධ කොඩියේ යොදා ඇති වර්ණ පහෙන් එකක්.

මාංඩාව

නා. දුන්නෙහි කොන ; දුනු මුඩාව.

මාංස

1. නා.ප්‍ර. සත්ත්ව ශරීරයෙහි ඇති පේශි ප්‍රතානය ; මස.
2. ඵලයක ඇතුළත පිහිටි බෙහෙවින් ආහාරයට ගත හැකි කොටස ; මදය.
3. ගසක කඳන් හරහට කැපූ විට වයිරම් වසයෙන් පෙනෙන කඳේ ඇතුළත කොටස.
4. පාන් ආදිය පිලිස්සීම සඳහා පදම් කරන ලද පිටි ආනම.