සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1377

රෝපණ

1. වි. ශාක ප්‍රජනනය කරන ; පැළ කරන.
2. (පාරිභා.) (තුවාල වූ ස්ථානයක්) ප්‍රකෘතිමත් කරන ; මස් ලියලවන.

රෝපණ ගණ්ඩුෂය

නා. කසට, තිත්ත ඖෂධ ද්‍රව්‍යයෙන් මුඛය නොසෙලවිය හැකි තරමට පුරවා ගැනීම ; රෝපණ විදියෙන් කරන මුඛ ධෝවනය.

රෝපණ ද්‍රාවණය

(පාරිභා.) නා. බීජ අතු ආදිය පැළ කිරීම සඳහා හෝ ජීවාණු බෝකිරීම සඳහා හෝ සකස් කරනු ලබන ද්‍රව මිශ්‍රණය.

රෝපණ නළය

(පාරිභා.) නා. ප්‍රරෝහණය කිරීම සඳහා යොදාගන්නා නළය.

රෝපණ මාධ්‍යය

(පාරිභා.) නා. ජීවාණු අභිවර්ධනය කිරීම සඳහා මාධ්‍ය වශයෙන් යොදාගනු ලබන ද්‍රව්‍යය හෝ මිශ්‍රණය.

රෝපණය

1. නා. පැළ කිරීම ; ප්‍රරෝහණය.
2. ජනිත කිරීම ; හටගැන්වීම.

රෝපණීය

වි. රෝග සුව කරන සුලු ; පුනරුත්ථාපනයට පත්කරන ස්වභාව ඇති.

රෝපල් යත්ත

(පාරිභා.) නා. පළමු වතාවට ලී ගෑමේ දී භාවිත කරන තනි තලය යෙදූ යතු කැටය ; මාරම් යත්ත ; රෝපලය.

1. වි. ලොම්වලින් තනන ලද ; ලෝමයෙන් නිමවන ලද.
2. රෝමවරුන්ට අයත් ; රෝමානුවන් පිළිබඳ ; රෝමන්.
1. නා.ප්‍ර. ක්ෂීරපායි සත්ත්වයන්ගේ සම මතුපිට දක්නට ඇති ලෝම.
2. (පාරිහා) ශාකජීවීන්ගේ කේශර ; කේශිකා.
3. ජලය ; පැන්.
4. ලවණ වර්ගයක්.