සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1471
වහ්නි පුජාව
නා. ගිනි දෙවියා පිදීම ; ගිනිපූජාව ; වහ්නි තෝමය.
වහ්නි පුටය
නා. ගිනි ගුළිය ; ගිනිගොටුව.
වහ්නි ශරය
නා. ගිනි සහිත ඊය.
වහ්නි ශිඛා
නා.ප්‍ර. ගිනි සිළුව ගිනිදැල්ල.
වහා
ක්‍රි.වි. අප්‍රමාද ව ; ඉක්මනින් ; ශීඝ්‍ර ව.
වහි
වි. බාහිර ; පිටත.
වහිනවා
ක්‍රි. වලාකුළුවල වාෂ්ප ලෙස පවතින ජලය ඝනීභුත ව වායුගෝලය හරහා බින්දු ලෙස පොළවට වැටෙනවා ; වැස්ස පවතිනවා.
වහිර
නා. විහාරය.
වහිරංගය
නා. පිටතින් තිබෙන කොටස හෝ අවයවය.
වහිර්
වි. බාහිර ; පිටස්තර.
වහුං අරිනවා
ක්‍රි. පියන අරිනවා ; වැස්ම ඉවත් කරනවා.
වහුපුර
නා.ප්‍ර. ලංකාවේ පවතින කුලවලින් එකක් ; පුරාණයේ සිංහල රජුන්ගේ ආහාර පිස, කදින් ගෙන ගියා වූ ද, කාන්තාවන්ගේ දෝලා ඔසවාගෙන ගියා වූ ද අය අයත් වූ කුලය.
වළ
1. නා.ප්‍ර. පොළොව හැරුණු තැන ; ගැඹුරු පත්ලක් ඇති විවරය ; ආවාටය.
2. වළල්ල නූපුරය.
3. වස්ත්‍රය.
3. ව්‍යාඝ්‍රයා.
වි. ඇරුණු ; විවර වුණු.
වළ ඉහගන්නවා
ක්‍රි. වාසි ලැබෙන අවස්ථාවක් දුටු විට වහා ඉදිරිපත් වී එයින් ප්‍රයෝජන ගන්නවා.
වළ ලනවා
1. ක්‍රි. පොළව පස් හාරා යම් දැයක් එහි යට කර පස් දමනවා ; මිහිදන් කරනවා.
2. යටපත් කරනවා.
වළංඉල
(කථා.) නා.ප්‍ර. වළංළා පෙරළීම වැළැක්වීමට ලී පටි කීපයක් ගසා බඳිනා වැට.
වළංගු
1. වි. බලපවත්නා; අදාළ ; නිත්‍යනුකූල ; භාවිත ; පිළිගත්.
2. ශක්තිමත් ; ක්‍රියාකාරී.
වළංගූ මුදල්
නා.ප්‍ර. ව්‍යවහාරය සඳහා නිත්‍යනුකූල ලෙස නිකුත් කරන ලද මුදල්.
වළකටුව
නා. ලෝහයක වළ ගසා ගැනීමට ලෝකුරුවන් භාවිත කරන වානේ කටුව ; පුල්ලෝරම.
වළකඩය
1. නා. වළ ගැසුණු තැන.
2. කුඹුරේ වතුර බැස්සවීමට හා ඇතුළු කිරීමට නියරේ කපන ලද කොටස ; වක්කඩ.
වළකනවා
ක්‍රි. (යම්කිසි ක්‍රියාවක්) නතර කරනවා ; නවත්වනවා ; සිදුවීමට ඉඩ නොදෙනවා.
වළක්කම
නා. වළ ; වළකඩ.
වළකිනවා
ක්‍රි. යම් දෙයකින් ඈත ව සිටිනවා ; යමක් ඉටු නොවී යනවා.
වළකොස්ඇට
(කථා.) නා.ප්‍ර. නරක් නොවී තබා ගැනීමට වැලි සමග මිශ්‍ර කර වළක දමා තබන කොස් ඇට ; වැලිකොස් ඇට.
වළඳ
නා. කෑම පිසීම ආදිය සඳහා මැටියෙන් කළ භාජනය.