සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 218

ආදිත්‍යයා

1. නා. දෙවියා.
2. නා. සූර්යයා.

නා.ප්‍ර. රාජ කුමාරයකුට හෝ වංශාධිපතියකුට හෝ පිරිනමනු ලබන පදවි නාමයක්.

නා.ප්‍ර. අන් සතු දෙය අයිති කර ගැනීම.

නා.ප්‍ර. රෝගයක පූර්ව ලක්ෂණ හෙවත් රෝගයක් හටගැනීමට පළමු සිරුරෙහි පහළ වන ලක්ෂණ.

වි. දැක්වූ; සඳහන් කළ; නියම කළ; නියෝග කළ; විධාන කළ.

නා. දෝෂය; විපත්තිය; අනිෂ්ට විපාකය.

වි. දිලිසෙන; දැල්වෙන; ගිනිගෙන දැවෙන.

වි. මැනවින් පිළිගත්; බාරගත්; ගරු කළ.

නා. උදාහරණය; ගුරුකමට ගනු ලබන දෙය; ආදර්ශය.

නා.ප්‍ර. වැලපීම; ඇඬීම.

නා. යමක් වෙනුවට යොදා ගත හැකි විකල්ප දෙය.

1. නා. අවවාදය; ආඥාව.
2. නා. යමක් වෙනුවට අනිකක් පැමිණවීම හෙවත් යෙදීම.
3. (ව්‍යාක.) නා. පදයක අකුරක් වෙනුවට වෙන අකුරක් යෙදීම.

නා.ප්‍ර. පරසිත් ගැන කීමට හැකි ඍද්ධි මහිමය.

වි. පිම්බුණු; ඉදිමුණු.

නා. පිම්බුණු හෙවත් ඉදිමුණු තැනැත්තා.

1. නා.ප්‍ර. පිඹීම.
2. නා.ප්‍ර. බඩේ වාතය පිරීම ලක්ෂණ කොට ඇති රෝග විශේෂයක්.

නා. (අභි.) තමා පිළිබඳ වූ මිදීම; ආධ්‍යාත්මික සංස්කාරයන් පරිග්‍රහණය කොට ලද අර්හත්ත්වය.

1. නා. තමාගේ සිත හෙවත් සන්තානය; චිත්තය; ස්වකීය කය.
2. (ක්‍රිස්ති.) නා. හැඟීම් හෙවත් ස්නේහය පිළිබඳ නිජ ස්ථානය.

වි. තමා පිළිබඳ; ආධ්‍යාත්මය හා සම්බන්ධ; තමාගේ සිත පිළිබඳ.

(පාරිභා.) නා. තමා පිළිබඳ හෝ ගුණධර්ම පිළිබඳ හෝ දෝෂාරෝපණය (=spiritual censure).

නා. තමාගේ ශරීරය හෝ ශාරීරික අවයව හෝ පරිත්‍යාග කිරීම.

1. නා. තැන්පත් කිරීම; තැබීම; පිහිටුවීම.
2. නා. ගැබ් පිහිටුවීම; ගර්භාධානය.
3. නා. උකස; ඇපය.

(පාරිභා.) නා. මූලික රේඛාව; ධරණ රේඛාව (=base line).

1. නා. යමක් උසුලා හෝ දරා සිටින දෙය.
2. නා. කුඩා පුටුව හෝ බංකුව; කොලොම්බුව.
3. නා. ජ්‍යාමිතික රූපයක පාදය (=base).