සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 272
ඉම් වේල්ල
නා. කුඹුරක මායිමෙහි උසට තනනු ලබන වේල්ල හෙවත් පස් කණ්ඩිය; මායිම් වේල්ල.
ඉම් හිස
නා. සීමාව; මායිම.
ඉම්පෙටිගෝ
(පාරිභා.) නා.ප්‍ර. සැරව සාදන බැක්ටීරියා ආසාදනය වීමෙන් ප්‍රධාන වශයෙන් මුහුණෙහි හා අත්වල වැලඳෙන රෝගයක් (=impetigo ).
ඉමිටේෂන්
වි. ව්‍යාජ; තථ්‍ය නොවූ; අනුකරණය කළ; බාහිර ඔපය පමණක් ඇති.
ඉමිහිරි
වි. ඉතා මිහිරි; බෙහෙවින් මධුර; අතිප්‍රණීත වූ.
ඉඹිනවා
ක්‍රි. සිප ගන්නවා; චුම්බනය කරනවා; සිඹිනවා; ආඝ්‍රාණය කරනවා.
ඉඹුල්
නා. පුලුන් සහිත ගෙඩි හටගන්නා ගසක නම; කටු ඉඹුල්; සිම්බලී.
ඉඹුල් වනය
1. නා. ඉඹුල් ගස් බහුල වූ වනය ;මෙය ගරුඬයින්ගේ වාස භවනය ලෙස කියැවේ.
2. නා. නිරයක නාමය.
ඉය
නා. දුන්නෙන් විදිනු ලබන උලක් සහිත අවිය; ඊතලය; ශරය; ඊය.
ඉයත්තුව
1. (කථා.) නා. වැස්ස, සුළඟ, රශ්මිය ආදි එදිනෙදා කාලගුණය.
2. නා. කෙනකු සිටින හෝ යමක් පිහිටි ස්ථානය පිළිබඳ ඔත්තුව හෝ තොරතුර; ඉසව්ව.
ඉයනම්
1. (කථා.) නා.ප්‍ර. ආයුධය; මෙවලම.
2. නා.ප්‍ර. හූනියම; කොඩිවිනය.
ඉයන්දුඹුල්
(කථා.) නා.ප්‍ර. දුම් මැස්සක යටි පැත්තේ දුම් ගැසීමෙන් සෑදෙන කළු පැහැති ද්‍රව්‍යය; දුමෙහි බැඳෙන දුඹුටු.
ඉයවුර
නා. ඊතල දමන කොපුව.
ඉයොසිනොපිල්
නා.ප්‍ර. සුදු රුධිරාණුව ; ශ්වේත සෛලය (=eosinophil).
ඉයෝලිතික
(පාරිභා.) වි. පුරා ශිලා සමයට හෙවත් පේලියෝලිතික සමයට පූර්වයෙහි වූ කාල පරිච්ඡේදයට අයත්(=eolithic).
ඉයෝසික
(පාරිභා.) වි. සත්ත්ව ජීවීන් මුලින් ම සිටි සමයට හෝ එම පාෂාණ ස්තරවලට හෝ සම්බන්ධ (=eozoic).
ඉයෝසීන
(පාරිභා.) නා.ප්‍ර. තෘතීයක යුගයේ පැරණිතම කොටසට අයත් පාෂාණ වර්ග (=eocene).
ඉර
1. නා. සුර්යයා; දිනකර.
2. නා. රේඛාව; වයිරම; පෙළ.
3. නා. කොස් මදුල වටා එය බදා පවතින හීන් තීරුව; කොස් ඉර.
4. නා. පොල් බෑයකින් කපා ගත් හීන් පොල් මද තීරුව.
5. නා. බදු මුදල; බද්ද.
ඉර නඟනවා
ක්‍රි. ඉර උදාවන තෙක් බලා සිටිනවා.
ඉර මඬල
නා. සූර්ය මණ්ඩලය; හිරු.
ඉර වල්ල
නා. කුඹුරක හෝ හේනක බෙදූ කොටස.
ඉර සේවය
නා. ශ්‍රීපාද කඳු මුදුනෙහි දී දක්නා ලැබෙන උදාවන හිරු හා සම්බන්ධ වූ චංචල ස්වභාවය.
ඉරගල වැටෙනවා
ක්‍රි. හිරු අවරට යනවා; ඉර බහිනවා.
ඉරට වාටිය
නා. රෙද්දක නූල් ගැළවී යෑම වැළැක්වීම පිණිස වියන ලද වාටිය හෙවත් අයින; බල වාටිය.
ඉරට්ටය
නා. දෙක; යුග්මය; දෙකෙන් බෙදූවිට ඉතිරියක් නො දක්වන සංඛ්‍යාව.