සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 412

කපිතන්

1. නා.ප්‍ර. යුද බළ ඇණියක හෝ බලකොටුවක නිලධාරියා; අණදෙන නිලධාරියා.
2. නා.ප්‍ර. නැවක් භාරව සිටින නිලධාරියා.

කපිනිද්‍රාව

නා. (වඳුරු නිද්‍රාව යනු වාච්‍යාර්ථයි) ඇස පියවෙනවාත් සමග ම ඇහැරෙමින් නිදාගන්නා වූ අඩ නින්ද.

කපිරිඤ්ඤ

නා.ප්‍ර. ලංකාවේ ජීවත්වන පෘතුගීසි සහ කාපිරි මිශ්‍ර සම්භවයකින් පැවත එන ජනයා අතර පවතින රංගනය හා මිශ්‍ර වූ ගායනා විශේෂයක්.

කපිල

නා.ප්‍ර. දුඹුරු වර්ණය; ගුරුපාට; රත්රන් පාට.

කපිශීර්ෂය

1. නා. පැරණි ගෘහවල දොර අගුල වැටීම සඳහා උළුවහු කණුවේ සවි කොට තිබුණු වඳුරු හිසක් වැනි සිදුරක් සහිත ලී උපකරණය.
2. නා. තාප්ප මුදුන; ප්‍රාකාර මස්තකය.

කපු

1. නා. රෙදි විවීමට ගන්නා නූල් සාදන පුළුන්.
2. නා. ඒවා ලබාදෙන ගස.

කපුපිළි

නා.ප්‍ර. කපු නූලෙන් වියන ලද රෙදි; කපු වස්ත්‍ර.

කපුවම්

[කපු + කම්]
නා.ප්‍ර. කපු කර්මාන්තය; කපු කැටීම ආදි කටයුතු.

1. නා. දේවාලවල හා තොවිල්වල යාතිකා කිරීම ආදි ආවතේව කරන්නා; දේව මෙහෙවර කන්නා; කපුරාළ.
2. නා. ආවාහ-විවාහ යෝජනා කිරීම වෘත්තිය වශයෙන් කරන තැනැත්තා.
3. නා. දැළි රැවුළු කපන්නා; කරනැවෑමියා; රජුන්, කුමරුන් ආදින්ගේ දැළිරැවුළු කපා නහවා ඇඳුම් ඇන්දවූ තැනැත්තා.
4. නා. දෙපක්ෂයක් අතර සම්බන්ධය ඇති කරන අතරමැදියා.