සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 570

ගල්තලාව

නා. විශාල භූමි භාගයක පැතිර පවත්නා ගල්පොත්ත; ශිලා තලය.

නා. ගල් අඟුරුවලින් ලබාගන්නා අතුරු නිෂ්පාදනයක් වූ තාර වැනි වූ ද්‍රව්‍යය.

නා. ගලින් සෑදූ දෙණ; ගල් ඔරුව.

නා. පර්වත පාදය; කඳු පාමුල.

නා. ගල පාමුල පර්වත පාදය.

නා.ප්‍ර. ගල්වල බැඳෙන දිය සෙවෙල්.

නා. ගලින් සෑදූ හෝ සෑදුණු පීල්ල; ගල්කාණුව.

නා. ඇතුළත බින්දුවක් සහිත සිවුරැස්වලින් යුත් මෝස්තර පේළියකින් සෑදෙන චිත්‍ර හෝ කැටයම් රටාව.

නා.ප්‍ර. පොළොවෙන් ලබා ගන්නා ඖෂධීය ඛනිජයක්; පාෂාණ භූමිවල ඇතිවන සීනක්කාරම් වර්ගයක්.

නා. ගල් සෙවෙල්; ශිලාජතු.

1. නා. ලිවීමට ගන්නා පැතැලි කළුගල් පැහැති සතරැස් පෙතක් හෙවත් පෙතැල්ලක්.
2. නා. ගල් පුවරුව.

නා. ගල්වලින් කර්මාන්ත කරන තැනැත්තා; ගල් රූප, ප්‍රතිමා නෙළන්නා.

1. ක්‍රි. ඇතුළට කා වදින සේ ආලේප කරනවා; තදින් තවරනවා; උලනවා.
2. ක්‍රි. ගිල්ලවනවා; කිමිදෙනවා; යටට යවනවා.

1. නා. පර්වතයන්ගෙන් ගැවසී ගත් කැලෑ පෙදෙස; ගිරිවනය.
2. නා. කඳුකර ප්‍රදේශය.

1. නා. බෝර දමා ගල් පුපුරුවා කළු ගල් කඩා ගන්නා ස්ථානය.
2. නා. ගලෙක පිහිටි වළ.

1. නා. හිමකැට සහිත වර්ෂාව; හිමකැට වැස්ස.
2. නා. ගල්කැට වැටෙන වර්ෂාව; වැසි පොද මෙන් ගල්කැට වැටීම.

1. නා. ගල්ලෙන් ආශ්‍රිත ව ඇති බෞද්ධ විහාරය.
2. නා. පොළොන්නරුවෙහි ගල් පර්වතයක් හාරා නෙලන ලද පිළිම පවතින විහාරය.

1. නා.ප්‍ර. පුරාතන යුද්ධවල දී වෙඩි වශයෙන් භාවිත කරන ලද ගල් බෝල.
2. නා.ප්‍ර. ගල් පර්වත පිපිරවීමට යොදනු ලබන වෙඩි.

(පාරිභා.) නා. පර්වතයක අඩිය.

නා. විශාල ගල් පර්වතය; ගිරි දුර්ග.

1. නා.ප්‍ර. (පර්වතවල සෑදෙන) ඖෂධ වශයෙන් ගන්නා උපධාතු විශේෂයක්; ගෛරික; අද්‍රිජ.
2. නා.ප්‍ර. ගල්වල බැඳෙන දිය සෙවෙල් සහිත පාසි.

නා.ප්‍ර. කසාවර්ණය සාදා ගැනීමට උපයෝගී කරගනු ලබන තද ඛනිජ වර්ගයක්.

ක්‍රි. ජලය වැනි ද්‍රව ඉහළ සිට පහළට ගලා එනවා; දිය දහර ගලායනවා.