සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 571

ගලා වැටෙනවා

1. ක්‍රි. ගිලෙනවා; ගලාබසිනවා; අවරට යනවා; අස්තවෙනවා.
2. ක්‍රි. (දිය පාරක්) ඇද හැලෙනවා; උස් තැනකින් පහතට වැටෙනවා.

ක්‍රි. ජලය පහතට වැටෙනවා; ඇද හැලෙනවා.

නා. උගුරේ ඉහළ කොටස; ග්‍රසනිකාව.

ක්‍රි. ගිලෙන්ට සලස්වනවා; ගිල්වනවා.

1. වි. ගිලිහුණු; ගැලවුණු; ගැලවී ගිය.
2. වි. වැගුරුණු; ගලාගිය; වෑස්සුණු.

නා. බැස යන ජලයේ අපද්‍රව්‍ය මාර්ග කීපයක් එකට එකතුවන හුවමාරු ස්ථානය.

නා. රුක් සමූහය.

නා. රන්රිදී බඩු මුදල් ආදි භාණ්ඩ තැන්පත් කොට තබන කුඩා පෙට්ටිය; ගබෙත්තු පෙට්ටිය; ගබෙත්තුව.

නා. එළ ගව සමූහය; ගවරැළ.

නා. (ජ්‍යෝති.) රාශි දොළහෙන් එකක්; වෘෂභ රාශිය.

1. නා.ප්‍ර. ගවයාගේ කකුල්වල පතුලේ කොරොස් ආවරණයකින් යුත් කොටස; හරක් කුරය.
2. නා.ප්‍ර. ගවයාගේ කුරය පොළොවෙහි එරීමෙන් සෑදුණු කුර සටහන ඇති වළ.

නා. හරක් මඩුව; පට්ටිය; ගවයින්ගේ වාසය සඳහා තැනූ ගෙය.

[ගව + අඟන]
1. නා. ගවයාගේ ගෑනු සතා; එළදෙන.
2. නා. දෙව් ලොව සිතූ පැතූ සම්පත් ලබා දෙති යි දැක්වෙන, ගවදෙන; සුරභි ධේනුව.

නා.ප්‍ර. ගව දෙනුන්ගේ කිරි උණු කිරිමෙන් ලබා ගන්නා තෙල්; ගිතෙල්; එළඟිතෙල්.

1. නා.ප්‍ර. ගවයන් රැක බලා ගන්නා; ගොපල්ලා; එඬේරා.
2. නා.ප්‍ර. දෙවියෙක්; ශ්‍රී කෘෂ්ණ; ගෝවින්ද.

1. නා.ප්‍ර. වතුර මුසු නොකොට එළකිරෙන් පමණක් පිසූ බත; පැන් නුමුසු කිරිබත.
2. නා.ප්‍ර. ගිතෙල්, මෝරු, දී, කිරි, වෙඬරු යන පස්ගෝරස.

1. නා. ගොනා යොදා ගත් යානය; ගොන් වාහනය.
2. නා. ගොනකු වාහනය කොට ගත් තැනැත්තා; ඊශ්වර දෙවි.

නා. ක්ෂීරපායී ගණයේ හීලෑ සිවුපාවෙක්; හරකා.

1. නා.ප්‍ර. වල් හරකා; කුළු හරකා.
2. නා.ප්‍ර. ගව මූත්‍ර සහ එක්වූ පල්වුණු ගොම; කසළ.

නා. අපද්‍රව්‍ය දැමීම සඳහා පිළියෙල කරන ලද වළ.

නා. ගවරුන් මෙල්ල කිරීමේ පුරාණ භයානක ක්‍රීඩාවක්.

නා.ප්‍ර. පැරණි තූර්ය භාණ්ඩ විශේෂයක්; ගවර අඟින් කළ නළා වර්ගයක්.

1. නා. වල් හරකා.
2. නා. ගෝනා
(කථා.) (රූඪි.) නා. හොරා; තක්කඩියා.

නා. නක්ෂත්‍රයෙහි රාශි දොළොසින් දෙවැන්න වූ වෘෂභ රාශිය.