සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 837

දියසක

1. නා. ලෝකයට ඇසක් බඳු තැනැත්තා; බුදුන් වහන්සේ; බෝසතුන් වහන්සේ.
2. නා. හිරු; සූර්යයා.
3. නා. යුද්ධ ජයග්‍රහණයකදී පිඹින හක්ගෙඩිය; ජයශඞ්ඛය.

නා.ප්‍ර. ජලයෙහි වෙසෙන ශංඛ හෙවත් හක් බෙල්ලන් විශේෂයක්.

වි. ලොවට පිහිට ලෝකයට සරණ වන. වන;

නා. දිය නෑමේදී අඳින වස්ත්‍රය; දිය රෙද්ද; නානකඩය.

[දිය + අස්බඩ]
නා.ප්‍ර. දිය පහරේ අයින; ජලයෙහි අද්දර හෝ සමීපය.

නා.ප්‍ර. චිත්‍ර ඇඳීම සඳහා ජලයෙන් දිය කර පාවිච්චියට ගන්නා සායම්.

නා.ප්‍ර. දිය උනන සිදුරු; උල්පත.

නා.ප්‍ර. ලෝක පරිසරයෙහි මුදුන; අහසේ මුදුන.

නා. වේගවත්ව ගලා යන දිය දහර; සැඩපහර; මහෝඝය.

1. වි. ජලය සිඳී ගිය; වියළි.
2. වි. දුන්නෙහි ජ්‍යාය හෙවත් ලණුව කැඩුණු.

(කථා.) නා. කුඹුරුවලට වතුර ගැනීම සඳහා ඇළ ආදියේ ඉවුර කපා වතුර පාර හැර වු කපොල්ල.

වි. ලොවට උතුම්; ජගත් ශ්‍රේෂ්ඨ.

නා.ප්‍ර. අධික ලෙස රත් වු ජලය පතිත වන අකුණ.

නා. රෙදි සෝදා පිරිසිදු කරන්නා; රජකයා.

නා.ප්‍ර. දියාරු කැඳ; කැඳ වතුර.

1. නා.ප්‍ර. ජලයෙහි දියකර පාවිච්චියට ගන්නා හුනු; තම්බාපු හුනු.
2. නා.ප්‍ර. පොල් ගෙඩියේ මදය මතුපිට ඇති දිය කළ හුනු වැනි වූ කොටස.

නා. ජලය පිරුණු ගැඹුරු වළ; හෙබ; විල.

නා. කුඹුරු පාළු කරන මීයන් ආදි සතුන් බිය වැද්දීම සඳහා උණ බම්බුවෙන් සාදන ලද, හඬ නැගෙන උපකරණයක්; දියබෙරය.

(පාරිභා.) නා. දියළු පස් අවානක හැඩයට තැන්පත් වීමෙන් සෑදුණු භූමි ප්‍රදේශය (=alluvial fan).

(පාරිභා.) නා. දියළු පස් තැනිතලා බිමෙක කේතුවක් හැඩයෙන් සෑදෙන භූමි ප්‍රදේශය (=alluvial cone).

(පාරිභා.) නා. දියළු පස් තැන්පත් වීමෙන් සෑදුණු උස් තැනිතලා බිම (=alluvial flat).

(පාරිභා.) නා. ඝන ව ගැඹුරට තැන්පත් ව පවතින දියළු ස්තරය; දියළු පසෙහි යටට කිඳා බැස තැන්පත් වන ලෝහ, ගල් ආදිය (=alluvial deposit).

(පාරිභා.) නා. උස් ව වේදිකාවක් මෙන් පිහිටි දියළු පස් තට්ටුව (=alluvial terrace).

(පාරිභා.) නා. වතුරෙන් ගසා ගෙන අවුත් තැන්පත් වන රොන් බොර සහිත සාරවත් පස; දියළුපස (=alluvium).