බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 613
වාසිඵල
න. වෑ තලය.
වාසී
3. වසන්නා; වැසියා.
වාසුදෙව
පු. විෂ්ණු.
වාසෙත්වා
පූ.ක්රි. වාසය කරවා; සුවඳ කවා.
වාසෙති
(වස+ණෙ) වාසය කරවයි; සුවඳ කවයි.
වාසෙතුං
නි. සුවඳ කවන්ට.
නි. වාසය කරවන්ට.
වාහ
3. උසුළන; උසුළන්නා; පු. අශ්වයා; කරත්තයක බර (ද්රෝණ 380 ක්); ගලා බැස්ම; නායකයා; වාහනය.
වාහක
3. උසුළන්නා; ගෙන දෙන්නා; ගෙන යන්නා; ලබා දෙන්නා.
වාහන
න. උසුළන දෙය; කරත්තය; යානාව.
වාහස
පු. පිඹුරා.
වාහසා
නි. නිසා; හෙතු කොට ගෙන.
වාහිනී
ඉ. උසුළන්නී; ගඞ්ගාව; ගෙන යන්නී; භට සෙනඟ; සේනාව.
වාහී
පු. උසුළන්නා; ගෙන යන්නා.
වාහෙති
(වහ+ණෙ) ගලා බස්වයි; ගෙනවුත් දෙයි.
විකච
3. පිපුණු; විකසිත වූ.
විකට
3. විකාරයට පත්.
න. අශුචි.
විකත
3. වෙනස් කළ.
විකත්ථති
(වි+කත්ථ+අ) තමා ගැන බොරු වර්ණනා කරයි; පුරසාරම් දොඩයි.
විකත්ථන
න. පුරසාරම් දෙඩීම; බොරු වැදගත්කම් කීම.
විකත්ථික
පු. පුරසාරම් දොඩන්නා.
විකත්ථී
3. තමාට නැති උසස්කම් කියන්නා.
විකති
ඉ. වර්ගය; විශේෂය යමකින් නිපද වූ දෙය.
විකතික
3. වර්ග ඇති (සමාසයේදී).
විකතිකා
ඉ. සිංහාදීන්ගේ රූප ඇති පලස.