බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 634
විපස්සනා
ඉ. මනා අ‍වබෝධය; විදර්ශනාව; විශේෂ දැකීම.
විපස්සනාඤාණ
න. විදර්ශනා ඥානය; විශේෂයෙන් දක්නා නුවණ.
විපස්සනාධුර
න. භාවනාවෙහි යෙදීම.
විපස්සී
3. මනා නුවණැත්තා; මනාසේ දකින්නා.
විප්ප
පු. බ්‍රාහ්මණයා.
විප්පකත
3. අඩාල කළ; අතර මග නැවැත් වූ; කොට නිම නොකළ.
විප්පකාර
පු. විකාරය; විපර්යාසය.
විප්පකිණ්ණ
3. විසිරී ගිය; විසුරුවණ ලද.
විප්පකිරති
(වි+ප+කිර+අ) කඩා බිඳ දමයි; විසුරුවයි.
විප්පකුල
න. බමුණු කුලය.
විප්පජහති
(වි+ප+හා+අ) විශේෂයෙන් දුරු කරයි.
විප්පටිපජ්ජති
(වි+පටි+පද+ය) වරදවා හැසිරේ; වැරදි ක්‍රියා කරයි.
විප්පටිපත්ති
ඉ. පිළිවෙත් කැඩීම; වැරදි ක්‍රියාව.
විප්පටිපන්න
3. පව් කරන; වැරදි මගට බැසගත්.
විප්පටිසාර
පු. පසු තැවිල්ල.
විප්පටිසාරී
3. පසු තැවෙන්නා.
විප්පනට්ඨ
3. මං මුළා වූ; විනාශ වූ.
විප්පමුත්ත
3. නිදහස් වූ; විදුණු.
විප්පයුත්ත
3. එකට නොයෙදුණු; වෙන් වූ.
විප්පයොග
පු. වෙන් වීම.
විප්පලපති
(වි+ප+ලප+අ) විකාර දොඩයි; විලාප කියයි.
විප්පලාප
පු. තේරුමක් නැති දෙඩවිල්ල; විලාපය.
විප්පලුජ්ජති
(වි+ප+ලුජ+ය) බිඳ වැටේ; විනාශ වේ.
විප්පවසති
(වි+ප+වස+අ) සිය ගෙයින් හෝ ගමින් පිට වසයි.