1. නා. බඳුන ; භාජනය ; තලිය ;තැටිය.
2. බුදු, පසේ බුදු, රහත්, සංඝ උත්තමයන් ආහාර වළඳින ගෝලාකාර හැඩයෙන් යුත් භාජනය.
3. මිනුම් ප්‍රමාණයක් ; පලම් හැට හතරක බර ප්‍රමාණය.
4. බේසම ; ද්‍රව පිරවූ භාජනය. .

පාත්‍රයා

1. නා. යමක් ලබන්නට හෝ විඳින්නට සුදුසු තැනැත්තා ; යෝග්‍ය පුද්ගලයා.
2. නාට්‍යයක හෝ ගද්‍ය පද්‍ය කාව්‍යාදියෙහි එන එක් එක් චරිතය.

පාත්‍රි

(පාරිභා.) වි. රෝගාදියකට පාත්‍රවන සුලු හෙවත් ගොදුරු වන සුලු.

පාතාල පාෂාණ

නා.ප්‍ර. පෘථිවි පෘෂ්ඨයෙහි ඉතා යට ඝනීභවනය වූ ස්ඵටිකරූපි පාෂාණය.

පාථෙය්‍ය

නා.ප්‍ර. දිගු ගමනක අතරතුර දී පරිහරණය කිරීම සඳහා ගෙන යන කළමනා ; මාර්ගෝපකරණ.

පාද උපකූර්චය

(පාරිභා.) නා. (සත්ව.) පෘෂ්ඨ වංශීන්ගේ පස්සා ගාතයෙහි පහළ කොටසත් පයේ ඇඟිලිත් අතර කොටස.

පාද චාරිකාව

නා. බිරිය ; භාර්යාව ; පාදපරිචාරිකාව.

පාද පරිචාරිකාව

නා. පා ඇසුරු කරන්නිය වන බිරිය ; භාර්යාව ; අඹුව.

පාද පීඨිකාව

1. නා. උස් අසුනක හිඳගත් විට පය තැබීම සඳහා භාවිත කැරෙන කොළොඹුව ; පා පුටුව.
2. සේදීම පිණිස හෝ සේදීමෙන් පසු පය තබන පුවරුව.

පාද පෘෂ්ඨය

නා. පයේ මතු පිට පැත්ත ; උඩු පතුල ; පිටිපතුල.

පාද බන්ධනය

1. නා. කකුල් බැඳීම ; පා දෙක එක් කොට බැඳ දැමීම ; කකුලින් බැඳීම.
2. අරමිණිය ගොතා වාඩි වීම ; බද්ධ පර්යඞ්කය.
3. පා ආවරණය ; පාවහන.

පාද රේඛාව

නා. (භූගෝ.) සිතියම් සම්පාදනයේ දී යම් ස්ථානයක් මැනීමේ මූලික ස්ථානය වශයෙන් සලකා එතැන සිට ලකුණු කරන සෘජු රේඛාව.