සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1067
පාද ලාංඡනය
නා. පය තුබූ තැන පිහිටන පයෙහි සලකුණ ; පා සටහන.
පාදක
නා.ප්‍ර. පදනම ; මූලාධාරය.
වි. මුල් වූ ; ප්‍රතිෂ්ඨා වූ.
පාදකෝණය
(පාරිභා.) නා. ජ්‍යාමිතික රූපයක පාදය වශයෙන් පිහිටන ඕනෑම කෝණයක් ; ආධාරක කෝණය.
පාදඞ්ගුලි
නා.ප්‍ර. පයේ ඇඟිලිවල පලඳින මුදු.
පාදචාරි
නා.ප්‍ර. පයින් යන්නා ; පාගමනින් යන තැනැත්තා.
පාදජාලා
නා.ප්‍ර. පය වටා පැළඳි දැලක ආකාරයේ ආභරණ විශේෂයක්.
පාදඩ
1. වි. තැන තැන ඇවිදින ; ඉබාගාතේ යන ; රස්තියාදු වන ; ස්ථිර නවාතැනක් නැති.
2. අශීලාචාර ; නොහික්මුණු ; වනචර ; පාහර.
පාදඩයා
1. නා. දඩාවතේ ඇවිදින්නා ; ස්ථිර ගෙයක් දොරක් නැත්තා ; රස්තියාදු කාරයා.
2. වනචරයා ; අශික්ෂිතයා ; නොහික්මුණු පුද්ගලයා ; පාහරයා.
පාදතලචාරි
(පාරිභා.) වි. (මනුෂ්‍යයා මෙන්) පතුල බිම තබා ඇවිදින.
පාදනවා
1. ක්‍රි. අවහිර ඉවත් කරනවා ; මතු කර පෙන්නනවා; බාධා නැති කරනවා ; ඉඩ සලසනවා.
2. මතු කරනවා ; හෙළිදරවු කරනවා.
3. නොපෙනී තිබුණ ඇස් පෙනෙන්නට සලස්වනවා.
4. සතුටු කරනවා ; ප්‍රසන්න කරනවා.
පාදන්‍යාස
නා.ප්‍ර. පා තැබීම ; ^ පය ගැසීම ; පාද නික්ෂේපය.
පාදප
නා.ප්‍ර. ගස ; වෘක්ෂය.
පාදම
1. නා. පතුල ; පත්ල ; අඩිය.
2. චෛත්‍ය, වාහල්කඩ, කුලුනු ආදියේ අත්තිවාරමට උඩින් පිහිටි පහළ ම කොටස.
පාදම්ගල
නා. (වාස්තු.) උළුවහු කණු ආදිය සිටුවීම සඳහා පදනමක් වශයෙන් පොළොවේ පිහිටුවන ගල්.
පාදය
1. නා. පය ; කකුලෙහි අග කොටස.
2. කවි, සිව්පද, ගාථා, ශ්ලෝකාදියේ පේලිය ; කවි පදය.
3. කහවණුවෙන් හතරෙන් කොටස.
4. කඳු පර්වත වෘක්ෂ ආදියේ මුල.
5. කොටස ; අංශය.
6. ත්‍රිකෝණ, චතුරශ්‍රාදි ජ්‍යාමිතික රූපවල පැත්ත.
7. පාරුව.
8. සරමක දෙකොටසකින් එකක්.
9. නැකතකින් සතරෙන් පංගුව.
පාදවක්ත්‍ර
(පාරිභා.) වි. මුහුණෙහි පහළ කොටසට සම්බන්ධ වූ.
පාදස්ථ
1. වි. පාදයෙහි පිහිටි ; පතුලෙහි වූ.
2. කවි පදයක පිහිටි.
පාදස්ථ ඩිම්බන්‍යාසය
(පාරිභා.) නා. ඩිම්බකෝෂයෙහි ඩිම්බ පාදස්ථ ව පිහිටා තිබෙන ආකාරය.
පාදාංශකය
නා. (ජ්‍යෝති.) රාශියෙන් නවයෙන් පංගුව ; නවාංශකය ; නැකතේ පාදය.
පාදාතයා
1. නා. පයින් යන්නා.
2. පාබළ හේවායා.
පාදාන්තය
1. නා. කකුලේ කෙළවර ; පාදයේ කෙළවර.
2. පද්‍ය පාදයක කෙළවර ; කවි ආදියේ පදයක අග.
පාදාවිෂ්ට
(පාරිභා.) වි. බීජාධරය විදගෙන පරාග නළය ඩිම්බයට ඇතුළුවන්නා වූ.
පාදාශ්‍රිත
(පාරිභා.) වි. පාදයෙහි හෙවත් මුල පිහිටි ; පහළින් පිහිටි ; පා ඇසුරු කළ.