සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1173

භක්තිපුරස්සර

වි. භක්තිය පෙරටු කොට ගත් ; භක්තිය ප්‍රධාන කොට ඇති.

භක්තිය

1. නා. ගරු සැලකිල්ල ; ආදරය ; බැඳීම.
2. පැහැදීම ; ඇදහීම ; විශ්වාසය.
3. සේවනය ; භජනය ; ආශ්‍රය.

භක්ෂ්‍ය

වි. කෑ යුතු ; අනුභව කළයුතු ; ආහාර පිණිස වූ.

භග

1. නා.ප්‍ර. භාග්‍යය ; වාසනාව ; ඓශ්චර්යය ; යසස.
2. මුත්‍ර මාර්ගය හා මළ මාර්ගය අතර ප්‍රදේශය.
3. යෝනි මුඛය අවට ප්‍රදේශය.
4. බක් මාසය.
5. වෛදික දෙවියෙක්.

භගමණිය

නා. ක්ෂීරපායි ගැහැණු සතුන්ගේ යෝනි විවරය ඉදිරිපිට තිබෙන උත්පාටික පටක ගුළිය.

භගවත්

වි. භග ධර්මයෙන් යුත් ; භාග්‍යවන්ත ; පින්වත් වූ.
1. නා.ප්‍ර. බුදුරජාණන් වහන්සේ.
2. ජෛන ශාස්තෘවරයා හෝ ජෛන ශ්‍රාවකයා ; භාග්‍යවන්තයා ; පිනැත්තා.

භග්න දෝෂ

නා.ප්‍ර. නසන ලද දොස් ඇති බව ; නිර්දෝෂිත්වය.

භග්න ස්වරය

නා. බිදුණු උච්චාරණය ; සිඳී ගිය උච්චාරණ හඬ ; ස්වර භේදය.

1. නා. බිඳීම ; විනාශ කිරීම ; නැතිකර දැමීම.
2. (වෛද්‍ය.) ඇට බිඳීම ; කැඩීයාම ; භංගය.
3. (සංගී.) (ප්‍ර. යෙදේ) හින්දුස්තානි සංගීතයෙහි දැක්වෙන අට වැදෑරුම් ශබ්ද දෝෂවලින් එකක්.
4. (සංගී.) (ප්‍ර.යෙදේ) හින්දුස්තානි සංගීතයෙහි දැක්වෙන සප්ත තාල ප්‍රභේදවලින් එකක්.