සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1277

යකඩ නිස්සාරණය

(පාරිභා.) නා. යපස් ධාරා ඌෂ්මකයක උණු කොට ඉන් යකඩ වත්කර ගැනීම.

යකඩ නීරක්තිය

(පාරිභා.) නා. යකඩ නම් පෝෂ්‍ය පදාර්ථය අර අඩු වීම නිසා ඇති වන රක්තහීනතාව.

යකඩ පයරයිට්ස්

(පාරිභා.) නා.ප්‍ර. යකඩ සාදාගැනීමට භාවිත කරන ඛණිජයක නාමය ; පිත්තල කුට්ටි මෙන් පෙනෙන යකඩ සල්පයිඩය.

යකඩ පෙණහැල්ල

(පාරිභා.) නා. කෘත්‍රිම පෙණහැලි විශේෂයක් ; ආශ්වාස ප්‍රශ්වාස කිරීම පහසු කරන්නා වූ ද පෙණහැල්ලේ පීඩනය වෙනස් කළ හැකි වන ලෙස පපුවට සවි කරනු ලබන්නා වූ ද කුඩා යන්ත්‍රයක්.

යකඩ පෙරීම

නා. යපස්වල ඔක්සිජන් හා අපිරිසිදු ද්‍රව්‍ය සමඟ සංයෝග වූ යකඩ ධාරා ඌෂ්මකයක රත් කිරීමෙන් වෙන්කර ගැනීමේ ක්‍රියාවලිය.

යකඩ මඩුව

(පාරිභා.) නා. යකඩ ලෝහයෙන් වාත්තු වැඩ කරන ස්ථානය ; යකඩ පට්ටලය ; යකඩ වාත්තු වැඩපළ.

යකඩ ලභ්‍යතාව

(පාරිභා.) නා. ශරීරයෙහි යකඩ නමින් හැඳින්වෙන පෝෂ්‍ය පදාර්ථය ඇති බව ; යකඩ කැල්සියම් සිරුරෙහි අන්තර්ගත වීම.

යකඩ ලී

නා.ප්‍ර. ඉතා ශක්තිමත් ගස්වල ලී ; යකඩ මෙන් තද ලී.

යකත් පහණ

නා. යකඩ ලෝහය ඇදගන්නා ගල ; අයස්කාන්ත පාෂාණය ; කාන්දම් ගල.

යකදාව

නා. යකඩ ගදා යුධය ; යකඩින් සාදන ලද මුගුර.

යකදුරා

[යක් + ඇදුරා]
නා. අමනුෂ්‍ය උපද්‍රව දුරු කිරීමට තොවිල් කරන ඇදුරා ; කට්ටඬියා.

1. වි. යක්ෂ ; යක්ෂයන් හා ආශ්‍රිත ; යක්ෂයනට සම්බන්ධ.
2. යක්ෂ ගෝත්‍රයට අයත්.
3. නපුරු ; රෞද්‍ර ; දැඩි ; බිහිසුණු.
1. නා.ප්‍ර. රෞද්‍ර හා ක්‍රෑර සේ සැලකෙන අමනුෂ්‍ය කොට්ඨාසයක්.
2. එයින් එක් පුද්ගලයෙක්; යක්ෂයා ; යකා