සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 776

තෙල් වළල්ල

නා. එන්ජිමක් ක්‍රියා කරන විට දී සිලින්ඩර බිත්තිවලින් වැඩිපුර තෙල් සූරාලීම සඳහා පිස්ටනයට සවි කොට ඇති ලෝහ වළල්ල.

තෙල් වෑල්වය

(පාරිභා.) නා. යන්ත්‍රාදියෙහි තෙල් එක් දිශාවකට පමණක් යා හැකි සේ සවිකළ කපාටය; තෙල් කපාටය.

තෙල් සායම

නා. තෙලෙන් දිය කර ගන්නා සායම; තෙල් මිශ්‍ර තීන්ත වර්ගය (=oil paint).

තෙල් හැන්ද

(කථා.) නා. තෙලෙන් බැඳ කැවිලි සෑදීමේ දී ඊට උපයෝගී කරගන්නා සිදුරු සහිත ලෝහමය හැන්ද.

තෙල් ළිඳ

නා. තෙල් ලබා ගැනීමට හාරනු ලබන ගැඹුරු ආවාටය; තෙල් ආකරය.

තෙල්තැටිය

නා. රසකැවිලි තැනීමට ගන්නා තෙල් දැමූ බඳුන; තාච්චිය.

තෙල්දෙණ

1. නා. තෙල් වත්කළ මංජුසාව.
2. නා. මෝටර් රථ එන්ජිමක දඟර කඳ කුටීරය යට සවි කොට ඇති ස්නේහනය සඳහා යෙදවෙන තෙල් ගබඩාවක් මෙන් ක්‍රියා කරන තෙල් තැටිය (=oil sump).

තෙල්බූ

1. නා.ප්‍ර. කැරපොත්තා.
2. නා.ප්‍ර. තෙල් කුහුඹියා.
3. නා.ප්‍ර. ගෝනුස්සා.

තෙල්මේ

නා.ප්‍ර. දෙවොල් නැටුම් විශේෂයක්; මෙය දෙවියන් උදෙසා දක්වන නෘත්‍ය කාණ්ඩයකි; තොවිල්වලට අයත් ප්‍රධාන නාට්‍යාංගයකි.

තෙල්වළ

1. නා. සිතුවම් අඳින කූර; තෙලිකූර.
2. නා. තෙලොළුව.

තෙල්ශල්ක

නා.ප්‍ර. අවසාදනයෙන් සැදුණු මැටි පාෂාණවලින් එකක්.

තෙල්සාත්තුව

නා. ඇතැම් රෝග සුව කිරීමට තෙල් මතුරා ගෙල වට හා මුහුණේ ගෑම.

1. නා.ප්‍ර. සිතුවම් අඳින කූර; පින්සල; තුලිකාව.
2. නා.ප්‍ර. සිතුවමක් සිටින දරා ද්‍රව්‍යය.
3. නා.ප්‍ර. මත්ස්‍යයෙක්.
4. නා.ප්‍ර. රන්රිදී බඩු සාදන්නා.
1. වි. තෙල් ඇති; තෙල් සහිත.
2. වි. තෙල් කැමැති.
3. වි. තල් ගසින් උපන්.