අක්ෂර වින්‍යාස ශබ්දකෝෂය – 354

ස්වයංපෝෂණය

නා. අවශ්‍ය දෙයින් සම්පූර්ණ වීම; අවශය දේ තම රටින්ම ගෙන සෑහීම

නා. සත්ත්වයාගේ ශරීරයේ අංග පරිසරයට නොගැළපෙන විට අකර්මණ්‍ය ව පිරිහී අතුරුදන් වීම/ ස්වයංවරය (සං. ස්වයංවරණ)

නා. කන්‍යාවක විසින් සිය කැමැත්තෙන් ස්වාමි පුරුෂයා ලෙස කෙනකු තෝරා ගැනීම (සං. ස්වයංවර)

වි. ඉබේ ම සිදු වූ (සං. ස්වයංසිද්ධ)

නා. තමන් විසින් ම වටහා ගැනීම

නා.ප්‍ර. දත යුතු සියල්ල තමාම අවබෝධ කොට ගත් තැනැත්තා (පා. ස්වයම්භූ)

වි. එයින් ම පහළ වූ; තෙමේ ම හටගත්

නා. ස්වරාලය හරහා ඇදී යන තුනී පටලය (සං. ස්වරතන්ත්‍ර)

නා. ස්වර පන්තිය

නා. ශබ්දය (සං. ස්වර)

නා. දෙව්ලොව (සං. ස්වර්ග)

වි. දෙව්ලොව උපන් (සං. ස්වර්ගස්ථ)

නා.ප්‍ර. රත්රන්; රන් (සං. ස්වර්ණ පා. සුවණ්ණ)

නා. බුරුම රාජ්‍යය හැඳින්වීමට යොදන නාමයක්

නා.ප්‍ර. දෙව්දුවකගේ නාමය/ රුවන්මැලි මහා සෑය

නා.ප්‍ර. රනින් කරන ලද ආභරණ

නා.ප්‍ර. පද සන්ධි වීමේදී එක ළඟ ඇති ස්වර දෙකක් වෙනුවට වෙනස් ස්වරයක් ආදේශ කිරීම

නා. ස්වරය උපදින ස්ථානය

වි. අල්ප (සං. ස්වල්ප)

අව්‍ය. කිසියම් ශුභ ප්‍රාර්ථනාවක දී කියන හෝ වැදගත් ලේඛනයක දී ලියන හෝ ආශංසනාත්මක වාක්‍ය ඛණ්ඩයක්

නා. රන්, රිදී ආදි ලෝහයන්ගෙන් තනාගනු ලබන මංගල වස්තුවක් (සං. ස්වස්තික)

නා. ශරීරය යහපත් අන්දමින් පවත්වාගෙන යෑම; සෞඛ්‍යය පිළිබඳ හැදෑරීම (සං. ස්වස්ථතා)

නා. තමන් ම කරන ඉගෙනීම

නා. තමාගේ පාලන ඒකාධිකාරය; තමන් සතු ප්‍රභූත්වය (සං. ස්වාධිපත්‍ය)