අක්ෂර වින්‍යාස ශබ්දකෝෂය – 5

අග්න්‍යාශය

නා. ශරීර ඉන්‍ද්‍රියක නාමය; ඇලදිව (සං. අග්න්‍යාශ)

නා. ගින්න/කුසගින්න (සං. අග්නි)

වි. මූලික ලෙස සැලකිය යුතු; ඉතා උසස් (සං. අග්‍රගණ්‍ය)

වි. ශ්‍රේෂ්ඨත්වයට පැමිණි; කෙළවරට පැමිණි (පා. අග්ගප්පත්ත)

නා. මුලින් හටගත් ගෙඩිය/ශ්‍රේෂ්ඨ ප්‍රතිලාභය (පා. අග්ගඵල)

නා. අධිකරණයෙහි නායක විනිසුරුවරයා

නා. ප්‍රධාන ශ්‍රාවකයා; අගසවු (පා. අග්ගසාවක)

වි. අගින් පිහිටි; මුදුනෙහි ඇත්තා වූ

නා. ඩොමීනියන් රාජ්‍යයක ප්‍රධානයා

නා. අමාත්‍ය මණ්ඩලයේ ප්‍රධානයා

වි. පුරෝගාමී; මූලික (සං. අග්‍රෙසර)

නා. ප්‍රධාන උවටැන්කරුවා

වි. ඉතා ගැඹුරු; පතුල නොපෙනෙන සේ ගැඹුරු (සං. අගාධ, ආගාධ)

වි. ගුණ නැති; හොඳ නැති (පා. සං. අගුණ)

නා. දොර වසා තද කිරීමට සවි කළ ලී හෝ ලෝහ හෝ උපකරණය (පා. අග්ගළ සං. අර්ගල)

නා. අගුළ දැරීමට යොදන කණුව

නා.ප්‍ර. දුක; ගැහැට; ව්‍යසනය/පාපය; අකුසලය (පා. සං. අඝ)

නා. ස්වර තන්තු කම්පනය නොවී උපදින අකුර; අඝෝෂ අක්ෂරය (සං. අඝොෂ)

1. නා. ඇඟ; ශරීරය (ප්‍රා. අංග පා. සං. අඞ්ග) 2. ගව, මුව ආදි සතුන්ගේ හිසෙහි ඇති එනම් අවයවය; අංතට්ටුව (පා. සඞ්ග සං. ශෘඞ්ග) 3. අඟුපලඳනාව; කේයූරය

නා.ප්‍ර. මිදුල; මළුව (පා. සං. අඞ්ගණ)

නා. ස්ත්‍රිය; කත (පා. සං. අඞ්ගනා)

නා.බහු. ලොකු, කුඩා අවයව; අංගප්‍රත්‍යංග

නා.ප්‍ර. අනුරාග ලීලා විලාසය

නා. මිනුම් ප්‍රමාණයක්; අඩියෙන් දොළහෙන් කොටස (පා. සං. අඞ්ගුල)