අක්ෂර වින්‍යාස ශබ්දකෝෂය – 54

උත්කලනය

නා. ලිහිල් කිරීම (සං. උත්කලන)

උත්ක්ලිෂ්ට

වි. පිටතට නික්මීම ආරම්භ කළ (සං. උත්කලිෂ්ට)

උත්ක්ෂේපණය

නා. උඩට දැමීම; එසවීම/ භූමිය උස්වීම; උද්ගතය/ නෙරපා හැරීම (සං. උත්ක්‍ෂෙපණ)

උත්ක්‍රමණය

නා. බැහැරවීම; පහ කිරීම/ සෝදා ගෙන ආ පසින් පහත් ප්‍රදේශ ගොඩවීම (සං. උත්ක්‍රමණ)

උත්ක්‍රෝශනය

නා. හඬ නැඟීම; කෑ ගැසීම (සං. උත්ක්‍රොශන)

උත්කෘෂ්ට

වි. ඉතා උසස්; උත්තම/ විශාල වූ/ සවිස්තර වූ (සං. උත්කෘෂ්ට)

උත්තංසය

නා. මුදුන් මල්කඩ/ කර්ණාභරණය (සං. උත්තංස)

උත්තමපුරුෂ

නා.ප්‍ර. නාම පද පුරුෂ භේදය අනුව වර්ග කිරීමේ දී මම හා අපි යන පද අයත් වන වර්ගය; ‘ම’ ශබ්දකාරකය (සං. උත්තමපුරුෂ)

උත්තමාචාරය

නා. උසස් ම ගෞරවය/ ගෞරවය පිණිස හමුදා සේනාංකයක් විසින් දක්වන පෙළපාලිය (සං. උත්තමාචාර)

උත්තර

වි. උසස්; බලවත්/ අධික/ නා.ප්‍ර. උතුරු දිසාව/ පිළිතුර (පා. සං. උත්තර)

උත්තරණය

නා. එතෙරවීම; එගොඩවීම (පා. සං. උත්තරණ)

උත්තරධ්‍රැවය

නා. පෘථිවි අක්ෂයෙහි උතුරු කෙළවර

උත්තරාපථය

නා. උතුරු මාර්ගය (පා. සං. උත්තරාපථ)

උත්තරාභිමුඛ

වි. උතුරට මුහුණ ලා සිටින; උතුරට හැරුණු (පා. සං. උත්තරාභිමුඛ)

උත්තරායණය

නා. නිරක්ෂ රේඛාවට උතුරින් වූ සූර්යයාගේ ගමන; සූර්යයා එසේ ගමන් කරන කාල සීමාව (සං. උත්තරායණ: උත්තරායන)

උත්තරාර්ධගෝලය

නා. පෘථිවි ගෝලයේ උතුරු අර්ධය

උත්තල

වි. උඩු අතට නෙරූ; පිටතට වක්‍ර වූ (සං. උත්තල)

උත්තාන

වි. උඩුබැලි; උඩුකුරු/ ඍජු/ නොගැඹුරු/ පැහැදිලි; මනා කොට වැටහෙන (පා. සං. උත්තාන)

උත්තාරණය

නා. ශක්ති කදම්බයක් එක් තැනකින් තවත් තැනකට යැවීම (සං. උත්තාරණ)

උත්තීර්ණ

වි. එතෙර වූ (සං. උත්තීර්ණ)

උත්තුංග

වි. උඩට නැඟි; උස් වූ (සං. උත්තුංග)

උත්තේජනය

නා. ශක්තිමත් වීම; ප්‍රාණවත් වීම (සං. උත්තෙජන)

උත්තෝලනය

නා. එසවීම/ ලීවරය (සං. උත්තොලන)

උත්ථානය

නා. නැඟීම, නැඟිටීම; මළවුන්ගෙන් නැඟිටීම/ ක්‍රියාකාරී වීම (සං. උත්‍ථාන)