සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1280

යටපත් භාෂාව

1. නා. ව්‍යවහාරයේ නොපවතින භාෂාව ; මළ භාෂාව.
2. (නව.) රටක පාලන තන්ත්‍රයේදී මුල් තැන නොගන්නා බස.

නා. ගෙයක වහලේ පරාල සවි කිරීමට බිත්තිය උඩ සවි කරන දික් ලීය ; යෂ්ටි දණ්ඩ.

[යට + අස]
නා. යට අංශය ; යට කොන.

1. වි. තිබෙන ; පහත ඇති ; පහත පිහිටි.
2. යටවූ ; යටට ගිය ; යටින් තිබෙන.
නා.ප්‍ර. යටිය බ.

(පාරිභා.) නා. බෝලයෙන් කරන ක්‍රීඩාවල දී බෝලය තවත් ක්‍රීඩකයකු වෙත අත යටින් යැවීම.

නා. මුඛයෙහි යට දත් පෙළ ; මුඛයේ පහළ හනුවේ දත් පේළිය.

නා. යමකුට කරදරයක් කිරීම සඳහා රහසිගත ව කරන උපාය සංවිධානය ; යටි සූත්තරය.

(පාරිභා.) නා. 1. ඉබි, කැසුබු ආදී සතුන් ගේ කබලේ යටි කොටස.
2. ආප්ප ආදිය සෑදීම සඳහා පාවිච්චි කරන භාජන දෙකින් යට භාජනය.

වි. රහසේ සිදු කරන ; සැඟවී කරන ; කුමන්ත්‍රණකාරී.

(පාරිභා.) නා. කාර්මික වැඩ සඳහා උපයෝගී කරගන්නා පෝරණු වර්ගයක්.

නා. යට රැවුල.

නා. සම්පීඩන චලනවල ප්‍රතිඵලයක් වසයෙන් භූ පෘෂ්ඨය නැමීම නිසා සෑදෙන භූ රූපයක් ; අවපාත රැලිය.

(පාරිභා.) නා. අධික ලෙස රැලි වැටුණු පාෂාණ තට්ටු මණ්ඩලයක් ; සංකීර්ණ යටි රැලියක ස්වභාවයකින් යුක්ත රූපයක්.

නා. දිවා කල්හි උස් කඳු බෑවුම් උණුසුම් වී ඒ අවට වාතය ඉහළට නැඟුණු කල්හි පහත නිම්නවල සිට ඒ උස් බෑවුම් කරා නඟින වාතය නිසා ඇති වන හුළඟ.

නා. පාදයෙහි යටි පැත්ත.

නා.ප්‍ර. පොළොව යටින් ඇති ඝන වූ පස් තට්ටුව.

නා. (පරිග.) පරිගණකයක පිටු කීපයක ලේඛනයක දී සක්‍රිය පිටුවට පහළින් පිහිටා ඇති හෙවත් ඊළඟ පිටුවට පහසුවෙන් යා හැකි කර්සර් යතුර.

නා. අතේ වැලමිටටත් මැණික්කටුවටත් කොටස ; අග්‍ර බාහුව.

නා. තට්ටු සහිත ගොඩනැගිල්ලක පහළ තට්ටුව ; බිම්මහල.

(පාරිභා.) නා. අක්ෂිගෝලයට සම්බන්ධ වූ පේශියක්.

1. වි. යට පැත්තට හැරුණු ; කට පහළට හැරුණු.
2. (පාරිභා.) ඩිම්බ වෘත්තිය සම්බන්ධ වන තැන අසලට අනුද්වාරය ප්‍රවේශ වන සේ ඩිම්බය නැඹුරු ව සිටින.

නා. සමාජ ස්තරායන හිණිමගෙහි ඉහළ නැගීමේ හෝ පහළ බැසීමේ හෝ ක්‍රියාවලියෙහි ඉහළ තලයක සිට පහළ තලයකට බැසීම හඳුන්වන නාමය.

(පාරිභා.) නා. අතුරිකිලි ආදිය බද්ධ කිරීමේ විශේෂ ක්‍රමයක්.

(පාරිභා.) යටි අතට මාරු වී සිදු වන ස්ථාන මාරුව.