(පාරිභා.) නා. ද්‍රව්‍යයක් අනෙක් ද්‍රව්‍යයක් බවට පරිවර්තනය වීමේ ක්‍රියාවලිය ; මූලද්‍රව්‍ය දෙකක් හෝ කීපයක් හෝ රසායනික සංයෝග දෙකක් හෝ කීපයක් එකතුවීමෙන් නව සංයෝග එකක් හෝ කීපයක් ඇතිවීම.

රසායනික පෝර

(පාරිභා.) නා. රසායනික ද්‍රව්‍ය සංයෝග කොට සකස් කර ගන්නා පොහොර ; කෘත්‍රිම පෝර.

රසායනික බන්ධනය

(පාරිභා.) නා. අණුවක පරමාණු එකට අල්ලා තබන බලය.

රසායනික බලය

(පාරිභා.) නා. මූල ද්‍රව්‍යවල ප්‍රතික්‍රියා සිදු වීමට හෝ නොවීමට ඒ තුළ ඇති බලය.

රසායනික විපර්යාසය

(පාරිභා.) නා. යම් ද්‍රව්‍යයක් වෙනස්වීමේ දී මුළුමනින් ම අන්‍ය ගුණ ඇති අලුත් ද්‍රව්‍යයක් සෑදීම.

රසායනික වියෝජනය

(පාරිභා.) නා. සංකීර්ණ ද්‍රව්‍යයක් සරල ද්‍රව්‍ය දෙකකට හෝ වැඩි ගණනකට හෝ වෙන්වීම.

රසායනික විශ්ලේෂණය

(පාරිභා.) නා. රසායනික ද්‍රව්‍යයක ස්වරූපය, නිර්මිතය හා අන්තර්ගතය පිළිබඳ ව කරන විග්‍රහය.

රසායනික ශක්තිය

(පාරිභා.) නා. රසායනික ප්‍රතික්‍රියාවක දී මෝචනය වන ශක්තිය.

රසායනික සංකේතය

(පාරිභා.) නා. මූල ද්‍රව්‍ය හැඳින්වීමට භාවිත කරන අකුර හෝ අකුරු කිහිපය.

රසායනික සංඝටනාව

(පාරිභා.) නා. සංයෝගයක හෝ අණුවක, පරමාණු පිහිටා ඇති හෝ සම්බන්ධ වී ඇති ආකාරය ; අණුක ව්‍යූහය.

රසායනික සංයුතිය

(පාරිභා.) නා. යම් ද්‍රව්‍යයක ඇතුළත් ව ඇති මූල ද්‍රව්‍ය පිළිබඳවත් ඒවායේ ප්‍රතිශතය පිළිබඳවත් වූ විස්තරය.

රසායනික සංයෝගය

(පාරිභා.) නා. මූල ද්‍රව්‍ය දෙකක් හෝ වැඩි ගණනක් එක්තරා විධිමත් පිළිවෙළකට සම්බන්ධව අලුත් ද්‍රව්‍ය සෑදීම.

රසායනික සංයෝජනය

(පාරිභා.) නා. පරමාණු දෙකක් එක්වීමෙන් සෑදෙන සංයෝග ඇති වන හෝ සංයෝග එකතුවීමෙන් සංකීර්ණ සංයෝග හෝ ඇතිවන ප්‍රතික්‍රියාව.

රසායනික සන්නමනය

(පාරිභා.) නා. රසායනික උත්තේජනයක් හේතුකොට ගෙන ශාකයක අවයවයක පිහිටීම වෙනස් වීම.

රසායනික සමකය

(පාරිභා.) නා. සංයෝජනය වීමේ බර ; සමක භාරාංකය ; සංයෝජන භාරාංකය.