සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 464

කාලාභ්‍රය

නා. කළුවලාව.

1. නා. කාලය දක්වන අර්ථය.
2. නා. අසම්භාව්‍ය ක්‍රියාව යෙදෙන එක් අර්ථයක්.

[කාල + ආරෝචනය]
නා. කල් දක්වා සිටීම; සුදුසු කාලය එළඹ ඇති බව ප්‍රකාශ කිරීම.

[කාල + අවරෝධය]
(පාරිභා.) නා. බොහෝ කාලයක් නොකඩවා භුක්ති විඳීමෙන් දේපළ අයත් කර ගැනීම; දේපළ භුක්තියට සවි වීම.

වි. කාලයට අයත් වූ; කාලය හා සම්බන්ධ වූ.
නා.ප්‍ර. (විනය.) භික්ෂුන් ඒ ඒ කාලයෙහි දී වැළඳිය යුතු ආහාරපාන ආදිය.

වි. නියමිත කාලයකට අයත්; කාලයකට සීමා වූ; කාලයකට සුදුසු වූ.

නා. කිලුටු බව; අපවිත්‍රතාව; සිතෙහි කිලුට හෝ අපිරිසිදු බව.

[කාලුෂ්‍ය + අපගමනය]
නා. කිලුටුබව ඉවත්වීම; පිරිසිදු වීම; සිතෙහි කෙලෙස්මල නැතිවීම.

[කාල + උචිත]
වි. කලට ඔබින; කාලයට ගැළපෙන; අවස්ථාවට සුදුසු.

නා. කපුටු රංචුව; කාක සමූහය.

ක්‍රි. ශාරීරික ඉන්ද්‍රිය සංවර කරනවා.

1. නා.ප්‍ර. විශේෂයෙන් කතරගම දෙවියන් පිදීම සඳහා නැට්ටුවන් කර මත තබා ගෙන නටන අලංකාර ආරුක්කුව.
2. නා.ප්‍ර. කාවඩි කරේ තබා ගෙන නටන නැටුම.

1. නා. කහවණුව.
2. නා. යාචක බලු කපුටු ආදින්ට බත් දෙන බඳුන.

1. නා.ප්‍ර. චන්ද්‍රයා; හඳ
2. නා.ප්‍ර. කහපාට වස්ත්‍රය; කාෂාය වස්ත්‍රය.

1. ක්‍රි. ඇතුළට හාරාගෙන යනවා.
2. ක්‍රි. තදින් සිතට වදිනවා; හොඳින් අවබෝධ වෙනවා.

1. නා. මුර කිරීම; ආරක්ෂා කිරීම; රැකබලා ගැනීම.
2. නා. ආරක්ෂා මන්ත්‍රය.
3. නා. මුර පොළ; ආරක්ෂා ස්ථානය.

ක්‍රි. සිවුපාවුන් සංවාසයෙහි යෙදෙනවා; ගවයන් රැළේ වැටෙනවා.

නා. මුරකාරයා; රැකවල්කරු.

නා. ගොනාගේ පිට උඩ බඩු පටවන විට බෙල්ලේ සිට වලිගෙට යටින් බඳින රැහැන.

නා. කාව්‍ය රචනය කිරීම; කාව්‍ය ප්‍රබන්ධ කිරීම.

නා. කාව්‍යකරණයට උචිත භාෂාව.

නා. කාව්‍යයකින් ජනිත වන රසය හෙවත් චමත්කාරාත්මක හැඟීම.

නා. කාව්‍ය රචනය පිළිබඳ ශාස්ත්‍රය.

නා. සාහිත්‍ය රසයෙන් යුත් නිබන්ධ; ගද්‍ය පද්‍ය ග්‍රන්ථවලින් සමන්විත වූ ග්‍රන්ථ සමූහය.