සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1196

මදපානි

නා.ප්‍ර. මද්‍යපානය කිරීමෙන් එය සිරුරට අහිතකරවීමෙන් රෝගී වූ තැනැත්තා ; මදාත්‍ය රෝගියා.

මදමත්

1. වි. මධුයෙන් හෝ වෙනත් දෙයක් කෑමෙන් බීමෙන් මත් වූ ; මදයෙන් මත් වූ.
2. යෞවන භාවය හෝ අධික රූප ලක්ෂණය හේතු කොටගෙන මානයෙන් මත් වූ.
3. ඇතුන්ගේ කපෝල ආදියෙන් වැගිරෙන මදයෙන් මත් වූ.

මදය

නා. ගෙඩි ඇට ආදියෙහි පිට පොත්තට ලෙල්ලට හෝ තද කටුවට ඇතුළතෙහි ඇති මෘදු කොටස.

මදයා

1. නා. අනංගයා ; කාමදේවයා.
2. මද වැගිරෙන ඇතා.
3. කප්පාදු නොකළ ගොනා.
4. වල් මී ගොනා ; කුළුහරකා ; මත් වූ මීමා.
5. රාගයෙන් මත් වූ තැනැත්තා.
6. සුරා මදයෙන් මත් වූ තැනැත්තා.

මදලස

වි. මද අලස බැවින් යුත් ; ඉක්මන් නොවූ ; ලීලා සහිත වූ.

මද්ද

වි. මධ්‍යම ; මැදි ; මැද.
නා.ප්‍ර. (කථා.) තොණ්ඩුව ; මළ පුඩුව.

මද්දලය

නා. තූර්ය භාණ්ඩ විශේෂයක නාමය ; දෙමළ බෙරය.

මද්දහනය

නා. මධ්‍යාහ්නය ; දවසේ මැද භාගය ; මහ දවාල.

මද්දුම

1. වි. මධ්‍යම ; බාල හා වැඩිමහල් දෙදෙනාට අතර මැද වූ ; මැදි.
2. පවුලේ දරු තුන්දෙනා ගෙන් දෙවැනි.

මද්‍ය

වි. මත් කරවන ; මත් ගතිය ඇති කරවන.
නා.ප්‍ර. මත් කරවන පානය ; මත්ගතිය ගෙන දෙන බීම ; මත්පැන්.

මද්‍යසාරය

නා. මත්බව ඇති කරවන ද්‍රවසාරය ; ඇල්කොහොල්.

මදාරා

1. නා. දෙව්ලොව ඇතැයි සැලකෙන දිව්‍ය වෘක්ෂ පහෙන් එකක් හා එහි පුෂ්පය.
2. ඉතා දුර්ලභ වර්ගයේ ගසක්.

මදාවි

1. වි. මඳ කලක් ජීවත් වන ; අඩු වයසින් යුතු ; අල්පායුෂ්ක.
2. (කථා.) අකීකරු ; හිතුවක්කාර ; කිසිවකු ගේ අවවාද නොතකන.

මදි

1. නා.ප්‍ර. චන්ද්‍රයා.
2. කජුවලින් කරන ක්‍රීඩාවක් ; ඔත්තේ ඉරට්ටේ ඇල්ලීම.
නි. අඩු ; ස්වල්ප ; ප්‍රමාණ නොවන ; අල්ප ; නොසෑහෙන.

මදිච්චිය

නා. තෙල් බේත් ආදිය ගල්වා තදින් ඇතිල්ලීම ; ඉළීම ; උරච්චි කිරිම.

මදින ගල

නා. දැලි පිහියා ආදිය මුවහත් තබන ගල ; කුරගල ; කරගල ; තෙල්ගල.

1. ක්‍රි. ආයුධ ආදිය මුවහත් කරනවා ; මුවහත් කිරීමෙන් සිනිඳු කරනවා ; කර්කශ බව නැති කරනවා.
2. ඉස්ත්‍රික්කයකින් රෙදි ආදියෙහි රැලි ගැසුණු ස්වභාවය ඉවත් කරනවා ; පොඩිවුණු ගතිය නැති කරනවා.
3. බෙහෙත් තෙල් ගා අතුල්ලනවා.
5. (දත්) පිරිසිදු කරනවා.

මදින්නා

(කථා.) නා. 1. තල්, පොල්, කිතුල් ආදි මල් කපා රා මදින තැනැත්තා.
2. මත්ස්‍යයකුගේ නාමය ; මෝරා.

මදිපාඩුව

නා. අඩුපාඩුව ; ඌනතාව.