සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1388

ලලාට ධාතුව

නා. බුදු සිරුරින් ගත් අතිශයින් පූජනීය කොට සලකනු ලබන නළල් ඇටය.

ලලාට පට

නා.ප්‍ර. නළලෙහි බඳිනු ලබන අලංකාර පලඳනාවක් ; නළල්පට ; ලලාටිකාව.

ලලාටය

නා. අපි-කපාලයට පහළින් හිසේ ඉදිරිපස පිහිටි කොටස ; මුහුණේ ඇස්බැම දෙකට හා හිසේ ස්වභාවික කේශ පද්ධතියට අතර ඇති ප්‍රදේශය ; නළල ; නළල් තලය.

ලලාටාස්ථිය

[ලලාට + අස්ථිය]
නා. නළල් පෙදෙසට අයත් අස්ථිය ; පෘෂ්ඨවංශි කපාලයේ අක්ෂිකූප අතර තිබෙන පෘෂ්ඨීය සඟල පටලාස්ථියක් ; නළල් ඇටය.

ලලිත

1. වි. ලීලෝපේත ; ලෙලෙන ; රමණීය ; මනහර.
2. උචිත ; සුදුසු ; යෝග්‍ය.
3. බොළඳ ; සුරතල්; සියුමැලි.
නා.ප්‍ර. ක්‍රීඩාව ; නෘත්‍යය.

ලලිත කලාව

නා. චිත්‍ර, මූර්ති, නෘත්‍ය, ගීත, වාදන ආදි මනෝඥ සෞන්දර්ය කලාවන්ගෙන් කවර හෝ එකක්.

ලලිතාහිනය

[ලලිත + අභිනය]
නා. නැටුමේ දී බැලීමෙන් හෝ අඞ්ග චලනයෙන් හෘද්ගත භාවය දැක්වීම ; විශේෂයෙන් ම කාන්තාවන්ගේ අංග චලනයෙන් දක්වන ඉඞ්ගිතය.

1. නා.ප්‍ර. ඉතා ටික ; ස්වල්ප ප්‍රමාණය ; කුඩා කොටස ; ලේශය.
2. ඌනතාව ; අඩුව.
3. දිය බින්දුව ; පිනිබිඳ.
4. ඉතා ස්වල්ප වේලාව ; නිමේෂය.
6. (ගණිත) සාමාන්‍ය භාගයක ඉරට උඩින් (3/5 යන්නෙහි 3 මෙන්) පවතින සංඛ්‍යාව ; ලවය.
7. කාව්‍යාලංකාරයක්.
8. (පාරිභා.) සෛලයක් තුළ තිබෙන ප්‍රාග් ප්ලාස්මීය වස්තුවක් හෝ සෛලයක් තුළ තිබෙන ඕනෑම කුඩා අංශුවක්.