සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 961
නීඳු
[නී + ඉඳු]
1. නා.ප්ර. ජලයට ප්රධානයා; සාගරය; මුහුද; සමුද්රය.
2. නා.ප්ර. සමුද්රයට නායකයා වන කුවේරයා; වෛශ්රවණයා.
3. නා.ප්ර. සොරා; චෞරයා.
නීප
නා.ප්ර. බක් මී.
නීපණයා
නා. ජලයේ ප්රාණියා වන මත්ස්යයා; මාලුවා.
නීයාන
1. වි. නික්ම යන; නික්මෙන.
2. වි. සසරින් මිදීමට හේතු වන.
නීයානික
වි. නිවන කරා පමුණුවන; නිවනට පමුණුවන.
නීර
නා.ප්ර. ජලය; දිය.
නීරක්තිය
නා. රුධිරය හීන වීමේ රෝගය; රක්ත හීනකම.
නීරක්රීඩා
නා.ප්ර. ජලක්රීඩාව; දියකෙළිය.
නීරජ
[නී + රජ]
වි. දියෙහි උපන්; ජලජ.
1. නා.ප්ර. ජලයෙහි හටගන්නා දෙය; නෙළුම්; පියුම්.
2. නා.ප්ර. නදීන්ගේ රාජයා.
නීරද
1. නා. සමුද්රය; මුහුද.
2. නා. වළාකුළ; මේඝය.
3. නා. පියුම; පද්මය.
නීරස
වි. රසවත් නොවූ; රුචිය හෙවත් ඇල්ම නැති; අප්රිය.
නීරූප
වි. රූපයක් නැති; අරූප.
නීරෝග
වි. ශරීරික ආබාධවලින් තොර; ලෙඩ රෝග නැති; නීරෝගී.
නීල
1. නා.ප්ර. පාට විශේෂයක්; නිල්පැහැය.
2. නා.ප්ර. උගුර දෙපස හනුව ආශ්රිත ව පිහිටි ධමනි විශේෂය.
නීල ගුළිය
(පාරිභා.) නා. රසදිය ගුළිය.
නීලකණ්ඨ
1. නා.ප්ර. නිල් ගෙලක් ඇත්තා වන ඊශ්වර; මෙහෙසුරු.
2. නා.ප්ර. නිල් ගෙලක් ඇත්තා වන මොනරා; මයූරයා.
නීලකසිණ
නා.ප්ර. යෝගාවචරයකු විසින් භාවනාවට අරමුණු කරගනු ලබන නිල් පැහැති මණ්ඩලය; සම සතළිස් කර්මස්ථානවලට අයත් දස කසිණ අතරින් එකක්.
නීලකහාපණ
නා.ප්ර. කහවණු විශේෂයක්; නිල් කහවණු.
නීලකාන්ත
නා.ප්ර. මැණික් වර්ගයක නාමය.
නීලග්රීවයා
1. නා. මෙහෙසුරා.
2. නා. මොනරා.
නීලදල
නා.ප්ර. නිල්පාට කොළ; නිල් කොළ.
නීලපට
නා. නිල් වස්ත්රය.
නීලපත්ර
නා.ප්ර. නිල්පාට කොළ; නිල් කොළ.
නීලපද්ම
නා.ප්ර. නිල් මහනෙල්.