සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 152

අමත්

නා.ප්‍ර. භෝජන පාත්‍රය.
වි. මත් නොවූ.

අමත්තුව

1. නා. වරින්වර පැවතීම; අස්ථිර ආකාරය; නැවතීම; මැඩ පැවැත්වීම.
2. නා. තර්ජනය.

අමද

1. වි. අඩු නැති; බොහෝ වූ; අමන්ද.
2. වි. මාන රහිත; අහංකාර නැති.
1. නා.ප්‍ර. සතුට; ආනන්දය.
2. නා.ප්‍ර. සුගන්ධය.

අමද්‍ය

වි. මත් නොකරවන; මද්‍යසාර නැති.

අමද්‍යප

වි. මත්පැන් නොබොන; මද්‍යපානයෙන් වැළකුණු.

අමදිනවා

ක්‍රි. කොසු, මුසුන් ආදියෙන් බිම පිස දමනවා; අතුගානවා.

අමන

1. වි. ලැජ්ජා නැති; අශික්ෂිත;අශීලාචාර.
2. වි. බුද්ධිය නැති; මෝඩ; අනුවණ; අඥාන.

අමනයා

1. නා. ලජ්ජා නැති තැනැත්තා; අශීලාචාර පුද්ගලයා.
2. නා. මෝඩයා; අනුවණයා.

අමනවා

1. ක්‍රි. (සුළඟ සේ) ඉදිරියට යනවා; ගමන් කරනවා.
2. ක්‍රි. හමනවා; ගඳ සුවඳ වහනය වෙනවා; පැතිරෙනවා.

අමනසිකාරය

නා. නොසිතීම; මෙනෙහි නොකිරීම.

අමන්ද

වි. මඳ නොවන; ස්වල්ප නොවන; බොහෝ වූ.

අමන්දනවා

(කථා.) ක්‍රි. ගානවා; අතුල්ලනවා.

අමන්දානන්දය

[අමන්ද + ආනන්දය]
නා. නොමඳ සතුට; අධික ප්‍රීතිය; දැඩි සන්තෝෂය.

අමන්දු

නා.ප්‍ර. ශමනය; සංසිඳීම.

අමනාපය

නා. නොකැමැත්ත; අසතුට; අසන්තෝෂය.

අමනුෂ්‍ය

වි. මනුෂ්‍ය නොවූ; යක්ෂ, රාක්ෂ, ප්‍රේතාදි වූ.
නා.ප්‍ර. මනුෂ්‍ය නොවූ තැනැත්තා.

අමනුෂ්‍ය පථය

නා. මනුෂ්‍ය වාසයක් නොවූ ප්‍රදේශය.

අමනුෂ්‍යෝපද්‍රවය

[අමනුෂ්‍ය + උපද්‍රවය]
නා. යක්ෂ, භූත, ප්‍රේතාදි අමනුෂ්‍යයන්ගෙන් වන පීඩාව.

අමනෝඥ

වි. සිත් නොගන්නා; මනහර නොවන; අසුන්දර.

අමපා

නා.ප්‍ර. දෙවියා.

අමයුරු

[අම + අයුරු]
වි. අමෘතය හා සමාන; ඉතා රසවත්.

අමර

වි. නොමැරෙන; අමරණීය.
1. නා.ප්‍ර. නොමැරෙන තැනැත්තා; දෙවියා.
2. නා.ප්‍ර. තිස්තුන.
3. නා.ප්‍ර. නේත්‍රරෝගයක්; අර්මය.

අමර ගඟ

නා. අහස්ගඟ; සුරගඟ.

අමර දෙන

නා. සුරභිධේනුව; කාමධේනුව.