අක්ෂර වින්‍යාස ශබ්දකෝෂය – 314

වෙළෙවි

වි. ඉක්මන්; ශීඝ්‍ර

වේණු

නා. බට නළාව; වස්දණ්ඩ (සං. වෙණු)

වේතනය

නා. වැටුප (පා. සං. වෙතන)

වේත්‍රධාරියා

නා. පාර්ලිමේන්තු නිලයක නාමය (සං. වෙත්‍රධර)

වේත්‍රය

නා. වේවැල/ රාජ්‍ය පාලනයෙහි සංකේතය; සෙන්කෝලය (සං. වෙත්‍ර)

වේදනා නාශත

නා.ප්‍ර. වේදනාව නැසීම සඳහා යොදා ගන්නා රසායනික සංයෝගය

වේදනාව

නා. විඳීම; දැනීම/ ශාරීරික හෝ මානසික හෝ පීඩාව (පා. සං. වෙදනා)

වේදය

නා. ප්‍රඥාව; දැනීම; ශාස්ත්‍රය/ හින්දූන්ගේ පැරණි ධර්ම සමූහය (සං. වෙද)

වේරම්බවාතය

නා. අහසෙහි යොදුනකින් එපිට ඇති වාතය (පා. වෙරම්බවාත, වෙරම්භවාත)

වේල

නා. දවසේ එක් එක් කෑම වාරය/ වේලාව; කාලය (පා. සං. වෙලා)

වේලක්කාර

නා.ප්‍ර. පුරාණ ලංකාවේ යුද්ධ හමුදාවේ සිටි කුලී හේවායා (දෙ. வேலைக்காரன்)

වේලපත්කඩය

නා. උපන් වේලාව, දිනය ආදිය සඳහන් ජ්‍යෝතිෂමය කරුණු අඩංගු ලියවිල්ල

වේලායුධ

නා.ප්‍ර. ආයුධ විශේෂයක්/ කතරගම දෙවි

වේලි

නා.ප්‍ර. වේල්ල

වේශ නිරූපණය

නා. පවතින ස්වරූපය වෙනස් කිරීම; වෙස් ගැන්වීම; නාට්‍ය ආදියෙහි අංග රචනය

වේශය

නා. විලාසය; පෙනුම; ආකාරය (පා. වෙස සං. වෙශ)

වේශ්‍යාව

නා. වෙසඟන; ගණිකාව; නගර ශෝභිනිය (සං. වෙශ්‍යා)

වේෂ්ටන

වි. වෙළන; ඔතන (සං. වෙෂ්ටන)

වේළනවා

ක්‍රි. වියළනවා; තෙත් ගතිය ඉවත් කරනවා

වේළු

නා.ප්‍ර. උණ ගස (පා. වෙළු)

වේළුවනාරාමය

නා. බුදුරජුන් වැඩසිටි විහාරයක නාමය (පා. වෙළුවනාරාම)

වෛකල්පික

වි. අමතර වශයෙන් ගත හැකි (සං. වෛකල්පික)

වෛකල්‍යය

නා. විකල බව; අඩු බව (සං. වෛකල්‍ය)

වෛකුණ්ඨ

නා.ප්‍ර. විෂ්ණු දෙවි/ ඉන්ද්‍රයා (සං. වෛකුණ්ඨ)