බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 607
ව්‍යග්ග
3. කලබලයට පත්.
ව්‍යග්ඝ
පු. ව්‍යාඝ්‍රයා.
ව්‍යග්ඝීනස
පු. උකුස්සා.
ව්‍යඤ්ජන
න. අකුර; ලකුණ; වැඤ්ජනය; වේශය.
ව්‍යඤ්ජයති
(වි+අඤ්ජ+අ) ප්‍රකාශ කරයි.
ව්‍යඤ්ජිත
3. ප්‍රකාශ කළ; ලකුණු කළ.
ව්‍යත්ත
3. ඉතා පුහුණු වූ; දක්ෂ වූ; ව්‍යක්ත වූ.
ව්‍යත්තතර
3. අති දක්ෂ; වඩා ව්‍යක්ත වූ.
ව්‍යත්තතා
ඉ. උගත් බව; දක්ෂ බව; ව්‍යක්ත බව.
ව්‍යතිරෙක
පු. ඉතිරි දෙය; වැඩි දෙය.
ව්‍යථති
(ව්‍යථ+අ) මඩියි; මැඩ පවත්වයි.
ව්‍යථිත
3. මඩින ලද; මැඩුණු; වෙහෙසට පත්.
ව්‍යන්තීකත
3. අවසන් කළ.
ව්‍යන්තීකරොති
(වි+අන්තී+කරොති) අවසන් කරයි.
ව්‍යන්තීභවති
(වි+අන්තී+භවති) අවසන් වේ; විනාශ වේ.
ව්‍යන්තීභාව
පු. විනාශය.
ව්‍යන්තීභූත
3. විනාශ වූ.
ව්‍යපගච්ඡති
(වි+අප+ගමු+අ) පහව යේ.
ව්‍යපගත
3. පහව ගිය.
ව්‍යපගන්ත්වා
පූ.ක්‍රි. ඉවත් වී; පහ වී.
ව්‍යපගමන
න. පහව යාම.
ව්‍යපගම්ම
පූ.ක්‍රි. ඉවත් වී; පහ වී.
ව්‍යපනුජ්ජ
පූ.ක්‍රි. දුරු කොට.
ව්‍යපනුදති
(වි+අප+නුද+අ) ඉවත් කරයි; දුරු කරයි.
ව්‍යපනුදන
න. දුරු කිරීම.
ව්‍යපනුදන්ත
3. දුරු කරන; දුරු කරමින්.
ව්‍යපනුදිත්වා
පූ.ක්‍රි. දුරු කොට.
ව්‍යම්හ
න. විමානය.
ව්‍යය
පු. ගෙවී යාම; විනාශය; වියදම.
ව්‍යසන
න. විනාශය; විපත.
ව්‍යාකත
3. කියන ලද; නියමිත; ප්‍රකාශ කළ; විසඳූ.
ව්‍යාකරණ
න. උත්තර දීම; කලින් කීම; ප්‍රකාශ කිරීම; විස්තරය; ශබ්ද ශාස්ත්‍රය.
ව්‍යාකරිත්වා
පූ.ක්‍රි. ප්‍රකාශ කොට.
ව්‍යාකරියමාන
3. ප්‍රකාශ කරනු ලබන.
ව්‍යාකරොති
(වි+ආ+කර+ඔ) උත්තර දේ; කලින් කියයි; ප්‍රකාශ කරයි; විස්තර කරයි.
ව්‍යාකරොන්ත
3. ප්‍රකාශ කරන; ප්‍රකාශ කරමින්.
ව්‍යාකුල
3. අවුල් වූ; පැටලුණු.
ව්‍යාඛ්‍යාත
3. විස්තර කළ; සන්න ලියූ.
ව්‍යාධ
පු. දඩයක්කාරයා; වැද්දා.
ව්‍යාධි
පු. රෝගය.
ව්‍යාධිඝාතක
පු. ඇසළ ගස.
ව්‍යාධිත
3. රෝගියා; රෝගී වූ.
ව්‍යාපක
3. පතුරු වන.
ව්‍යාපජ්ජති
(වි+ආ+පද+ය) කෝපයට පත් වේ; වැරදී යයි; වැ‍රදේ; විපතට පත් වේ.
ව්‍යාපජ්ජනා
ඉ. කෝපවීම; වැරදීම; හිංසා කිරීම.
ව්‍යාපජ්ඣ
3. කරදර ඇති; හිංසා කරන; හිංසා සහිත.
ව්‍යාපන්න
3. කෝප වූ; නරක් වූ; නියම මග නොගිය; පෙරළී ගිය; විපතට පත්.
ව්‍යාපාද
පු. ද්‍රෝහී සිත; නපුරු අදහස.
ව්‍යාපාදෙති
(වි+ආ+පද+ණෙ) නරක් කරයි; බාධා කරයි; විපතට පමුණුවයි.
ව්‍යාපාර
පු. උත්සාහය; කටයුත්ත; ගනු දෙනුව.
ව්‍යාපාරිත
3. උත්සාහවත් කළ; යෙද වූ; යොදවන ලද.
ව්‍යාපිත
3. පැතිර වූ; පැතුරුණු.
ව්‍යාපිතබ්බ
3. පැතිරිය යුතු.
ව්‍යාපිය
පූ.ක්‍රි. පතුරුවා.
ව්‍යාපී
3. පතුරුවන්නා.
ව්‍යාපෙතබ්බ
3. පැතිරවිය යුතු.
ව්‍යාපෙත්වා
පූ.ක්‍රි. පතුරුවා.
ව්‍යාපෙති
(වි+අප+ණෙ) පතුරුවයි.
ව්‍යාපෙතු
පු. පතුරුවන්නා.
ව්‍යාපෙතුං
නි. පතුරුවන්ට.
ව්‍යාපෙන්ත
3. පතුරුවන; පතුරුවමින්.
ව්‍යාබාධෙති
(වි+ආ+බාධ+ණෙ) බාධා කරයි; විපත් පමුණුවයි.
ව්‍යාභඞ්ගි
ඉ. කත් කෙළවර; කද.
ව්‍යාම
පු. බඹය; සතර රියන.
ව්‍යාවට
3. නියුත්ත; යෙදී සිටින; යෙදුණු.
ව්‍යාස
පු. පද වෙන් කිරීම; බෙදීම; වෙන් කිරීම.
ව්‍යාසත්ත
3. අතිශයෙන් ඇලුණු.
ව්‍යාසෙක
පු. ඉසීම; මිශ්‍ර කිරීම; විසුරු වීම.
ව්‍යාසෙචන
න. ඉසීම; මිශ්‍ර කිරීම; විසුරු වීම.
ව්‍යාහරති
(වි+ආ+හර+අ) කථා කරයි; කියයි.
ව්‍යූහ
පු. භට සේනාවන් නොහෙක් ආකාරයෙන් සිටුවීම; සමූහය.
ව්‍යූහති
(වි+ඌහ+අ) ඉවත් කරයි; විසුරුවා දමයි.
වා
නි. නොහොත්; හෝ.
වාක
න. කෙඳි; පට්ටා; වැහිරි.
වාකකරණ
න. කථා කිරීම.
වාකමය
3. පට්ටා වලින් තැනූ.
වාකරා
ඉ. මුවන් අල්වන දැල; වරදැල.
වාකවීර
න. පට්ටා කෙඳි වලින් වියූ වස්ත්‍රය.
වාක්‍ය
න. කීම; වාක්‍යය; වාසගම.
වාගූරික
පු. වරදැල් දමන වැද්දා.
වාචක
3. කියවන්නා.
වාචන
න. ඉගැන්වීම; කියවීම.
වාචනක
න. කියවීම.
3. කියවන.
වාචනා
ඉ. ඉගැන්වීම; කියවීම.
වාචනාමග්ග
පු. ඉගැන්වීමේ පිළිවෙළ; කට පාඩම් පිළිවෙළ.
වාචසික
3. වචනය පිළිබඳ.